مهران امیرحسینی، مدرس دانشگاه در یادداشتی با عنوان «مردم نه بیعقلاند، نه بیتدبیر» که در اختیار انصاف نیوز قرار داده، نوشت:
استفاده ابزاری از مردم و سلیقههایشان باب تازهای نیست. سالهاست برخی مردم را تا زمانی میخواهند که با آنها همنظر باشند و وقتی بخشی از جامعه سؤال میکند یا نظر دیگری دارد، زبانشان تغییر میکند. اینکه میلیونها ایرانی به دلیل مخالفت با ادامه جنگ یا نگرانی از آینده کشور با واژههایی مانند «بیعقل» و «بیتدبیر» خطاب شوند از آخرین زخمی هایی است که بر پیکر کشور در اظهارات اخیر امام جمعه مشهد در مشهدالرضا، کشیده شده است.
باید از ایشان و همفکرانشان پرسید: بیشتر کردن تخم کینه و فاصله میان تریبون نماز جمعه و جامعه چه فایدهای دارد؟ شما میتوانید از ادامه جنگ دفاع کنید. میتوانید معتقد باشید مقاومت باید ادامه پیدا کند و حتی تصور کنید کسانی که پایان جنگ را مطالبه میکنند در تشخیص مصلحت کشور اشتباه کردهاند. این دیدگاه شماست و میتوانید از آن دفاع کنید. اما شهروندی که نظر دیگری دارد چه کرده است که باید عقل و تدبیرش زیر سؤال برود؟
کسی که از ادامه جنگ نگران است، الزاماً معاند نیست. کسی که پایان جنگ را میخواهد، لزوماً از منافع کشور بیخبر نیست. یک نفر ممکن است امنیت ایران را در ادامه مقاومت ببیند و دیگری در پایان درگیری. اختلاف در این نگاهها طبیعی است و نباید برای اثبات درستی یک دیدگاه، دیگری را تحقیر کرد. نکته قابل تأمل این است که این ادبیات از تریبون نماز جمعه مطرح میشود. تریبونی که باید اشاعهدهنده وحدت باشد و بتواند نگرانیهای جامعه را بشنود، نباید به محل عمیقتر کردن شکافها تبدیل شود.
اگر قرار باشد هرکس با تصمیمی مخالف کند با واژه هایی چون «بیعقل» و «بیتدبیر» مواجه شود، پس تریبون نماز جمعه دیگر محل گفتوگو با مردم نیست؛ محل تعیین تکلیف برای مردم است. جامعه امروز درگیر فشار اقتصادی و تبعات جنگ است و بسیاری از مردم نگران آینده خود و خانوادهشان هستند. کسی که درباره ادامه جنگ سؤال میکند، پاسخ میخواهد. کسی که از آینده فرزندش نگران است، توضیح میخواهد. اگر استدلالی برای ادامه جنگ وجود دارد، آن را با مردم در میان بگذارید. اگر مقاومت را تنها راه میدانید، دلایلش را توضیح دهید. اگر معتقدید پایان جنگ …
