به گزارش سرویس بین الملل تابناک، «نیو عرب» در مقالهای به بررسی روند کنونی تنش ایران و آمریکا پرداخته که در ادامه آمده است.
لازم به ذکر است انتشار مقالات خارجی به معنای تایید محتوای آن از سوی تابناک نیست.
تفاهمنامهٔ مبهم اسلامآباد که در ۱۷ ژوئن امضا شد و اغلب از آن به عنوان «یادداشت تفاهم» یاد میشود، در ۱۷ آگوست منقضی گردید.
اگرچه این تفاهمنامه قرار بود ۶۰ روز به واشنگتن و تهران برای گفتوگو فرصت دهد، اما دو طرف نتوانستند به پیشرفتی دیپلماتیک دست یابند.
در این مرحله، رویارویی آمریکا و ایران وارد دورهٔ جدیدی میشود که احتمالاً با ادامهٔ تحریمها، فشار بر تنگه هرمز، تهدیدها، مذاکرات و فعالیتهای نظامی محدود مشخص خواهد شد.
نگرانی مشروع این است که یک حادثهٔ کوچک در ارتباط با کشتیرانی، نیروهای نظامی آمریکا یا بازیگران نیابتی تحت حمایت ایران، بتواند حتی اگر نه دولت ترامپ و نه جمهوری اسلامی خواهان چنین سناریوی کابوسواری نباشند، جرقهی بازگشت به جنگ تمامعیار را بزند.
در این مرحلهٔ جدید از بحران آمریکا و ایران، تنگه هرمز کماکان در کانون رویارویی باقی خواهد ماند. حفظ آزادی کشتیرانی و جلوگیری از استفادهٔ تهران از این آبراهٔ استراتژیک به عنوان اهرم فشار، از اولویتهای اصلی واشنگتن است.
با این حال، کنترل مؤثر ایران بر تنگه هرمز، نقشی محوری در راهبردهای جمهوری اسلامی برای تحت فشار قرار دادن آمریکا جهت اخذ امتیاز دارد.
ولفگانگ پوسشتای، مشاور ارشد مؤسسهٔ اتریشی برای سیاست اروپا و امنیت، در تشریح راهبرد واشنگتن برای وادار کردن ایران به پذیرش شرایط دولت ترامپ برای پایان دادن به این بحران، گفت که این راهبرد بر ترکیبی از ابزارهای اطلاعاتی، اقتصادی و نظامی استوار است.
او به نیو عرب گفت: «میخواهم تأکید کنم که تیغ برنده در راهبرد آمریکا نه حملات، بلکه ابزارهای اقتصادی نظیر تحریمها و محاصرهٔ دریایی است. تا زمانی که ایران به کشتیهای تجاری و اهداف دیگر در منطقه حمله نکند، نیاز فوری برای آمریکا به حمله به ایران وجود ندارد.»
به نظر میرسد ترامپ قصد دارد تا زمانی که تحریمها و محاصره اثر خود را بگذارند، صبر کند. با این حال، همانطور که دیدیم، اگر ایران حملات به کشتیرانی در تنگه یا اعضای شورای همکاری خلیج فارس را …
