دستگیری قاتل قهرمان کراسفیت کشور

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی  اندیشه معاصر ؛ چندوقتی است صحبت از قانونی‌شدن موتورسواری بانوان جدی‌تر از گذشته شده و خانم‌هایی را که قصد دارند با موتورسیکلت در شهر تردد کنند، امیدوار کرده است که بلاتکلیفی چندین‌ساله آنها بالاخره به‌پایان برسد. اما این بلاتکلیفی کشدار و زمانبر برای بانوان پیامد‌های جدی و غیرقابل جبرانی به همراه داشته که تلخ‌ترین و خسارت‌بار‌ترینشان جان‌باختن موتورسواران زن و خسارت‌های نقدی سنگین در سوانح و حوادث رانندگی است. آنها در حالی این پیامد‌ها و خسارت‌های غیرقابل‌جبران را تحمل می‌کنند که بستر فرهنگی اجرای این قانون نیز فراهم نشده و زنان موتورسوار در این خلأهای قانونی و فرهنگی ناگزیرند با مشکلات بسیاری دست‌و‌پنجه نرم کنند.

فرهنگسازی نیاز زنان موتورسوار است

مشکلات ستایش و «رخش» تیزپایش هر روز پیش از پاگذاشتن به خیابان و در کشمکش با آقایان موتورسواری شروع می‌شود که توانایی زنان در موتورسواری را باور ندارند. او تعریف می‌کند: «همان ذهنیت عمومی منفی که درباره زنان راننده خودرو در بعضی از آقایان وجود دارد، با شدت و غلظت بیشتری در مورد زنان موتورسوار دیده می‌شود و این فرهنگ و دیدگاه آنها رانندگی را برای موتورسواران زن سخت‌تر می‌کند. گاهی آقایانی که در پارکینگ مجتمع محل زندگی ما موتورسیکلت‌هایشان را می‌گذارند، با آنکه مراعات حال یکدیگر را می‌کنند، اما در برخورد با من رفتار دیگری دارند و با پارک نامناسب موتورسیکلت‌هایشان و به‌وجودآوردن موانع مختلف در مسیر، سعی دارند به من القا کنند که در موتورسواری نمی‌توانم دست‌فرمان و مهارت خوبی داشته باشم.» ستایش در خیابان هم از این برخورد‌های نامناسب در امان نیست و برخی از آقایانی که به دست‌فرمانشان غره هستند برای او مزاحمت‌هایی به‌وجود می‌آورند: «ما مجبوریم بدون آموزش‌دیدن رسمی و بدون مربی و آموزشگاه موتورسواری یاد بگیریم، اما بعضی از آقایان بدون در‌نظر‌گرفتن این موضوع با حرف‌ها و رفتار‌های نامناسب‌شان ما را آزار می‌دهند و مزاحمت‌هایی برای زنان موتورسوار به‌وجود می‌آورند.»

سوء‌استفاده از خلأ‌های قانونی

مهسا که ساکن جنوب شهر است و هر روز مسیر منزل تا محل کارش در خیابان کارگر را سوار بر موتور مورد علاقه‌اش طی می‌کند، هنوز نتوانسته حریف ترس و اضطرابش در مواجهه با پلیس شود. مهسا بلاتکلیفی زنان موتورسوار و روشن‌نشدن موضع قانون در مقابل آنها را دلیل این ناامنی روانی خود می‌داند و می‌گوید: «با آنکه هیچ‌وقت پلیس با من برخورد نکرده، اما هنوز وقتی در مسیرم به پلیس برخورد می‌کنم دچار استرس می‌شوم و دست‌و‌پایم را گم می‌کنم. حتی گاهی برای اینکه به پلیس برخورد نکنم، مسیر‌های فرعی را انتخاب می‌کنم که امنیت کمتری دارند و صبح زود یا موقع غروب ممکن است مزاحمت‌هایی داشته باشم.»  نبودن چتر قانون بر سر مهسا و دیگر موتورسواران زن، راه سوء‌استفاده عده‌ای را هم باز کرده است. او می‌گوید: «بار‌ها پیش آمده که در تصادف من مقصر نبوده‌ام، ولی آقایانی که قانون را رعایت نکرده‌اند و باعث تصادف شده‌اند با قلدری من را تهدید کرده‌اند که اگر شکایت کنم خودم به دردسر می‌افتم. من هم ناچار از حق خودم کوتاه آمده‌ام و نتوانسته‌ام خسارت بگیرم. حتی یکی از آنها کار را به اخاذی رساند و با آنکه او مقصر بود، خسارت و هزینه بیمارستانش را پرداخت کردم تا از من شکایت نکند.»

مجبوریم از خطر فرار کنیم

2سال است که موتور دخترانه‌اش تبدیل به عصای دستش شده است. نسیم به جای اینکه صبرش را در میان ترافیک خودروها بسنجد، تصمیم گرفت با استفاده از موتور تمام کارها را انجام دهد. هراس از تصادف و نداشتن بیمه موجب شده است که نسیم با مراقبت‌های ویژه در خیابان حرکت کند: «من تا حالا تصادف نکرده‌ام، چون می‌دانم اگر اتفاقی برایم بیفتد، خیلی دردسر می‌شود.» او در مورد ترس‌های مشترک میان زنان موتورسوار می‌گوید: «خب، همه ما از تصادف، از دردسرهای بعد تصادف، از اینکه با وجود کلاه ایمنی ممکن است موتورت توقیف شود، می‌ترسیم.» هرچند این خانم موتوسوار تا حالا دچار حادثه نشده است، اما کم نیستند دوستان موتوسواری که برای او از خاطرات تصادف و واهمه‌های بعد از آن گفته‌اند: «چند وقت پیش یکی از دوستان موتورسوارم با یک ماشین تصادف کرد. خیلی ترسیده بود، چون ما زن‌های موتورسوار بیمه نداریم. خوشبختانه راننده ماشین منصف بود و برای اینکه خانم دچار مشکل بیمه نشود، بدون اینکه مبلغی بگیرد، گذشت کرد، اما همیشه اینطور ختم‌به‌خیر نمی‌شود.»

هوادارها کمتر شدند

روزهای اول که زنان موتورسوار در شهر دیده می‌شدند، همه بیشتر حواس‌شان جمع بود، اما حالا که این حضور به تصویر ثابت شهر تبدیل شده است، شاید بتوان گفت که کمتر خبری از حمایت‌های قبلی است. غزال که تجربه استفاده یک موتور جمع‌وجور را در شهر دارد، در مورد این موضوع می‌گوید: «من بیشتر در مرکز شهر رفت‌وآمد می‌کنم، تقریبا تا یک‌سال پیش آقایانی که پشت موتور و ماشین نشسته بودند، حواس‌شان خیلی به ما بود، اما الان این نگاه کمتر شده.» او در این رابطه توضیح می‌دهد: «مثلا من همین چند وقت پیش رفتم سمت بازار. خیلی شرایط عجیب و سخت بود. اصلا راه نمی‌دادند. در مرکز شهر قبلا خوب بودند اما الان چون شبیه موتورسوارهای دیگر شده‌ایم، خیلی مراعات نمی‌کنند. احتمال تصادف زیاد است. دوستانم که موتور بزرگ دارند، خیلی درگیرند با این مشکلات.»

شب-خارجی-شوخی یا تصادف

ساعتی از غروب گذشته؛ دختر جوان، راکب موتورسیکلت خوش‌رنگی است که در لاین کندروی بزرگراه شلوغ شهید‌رئیسی در حال راندن است. چند پسر جوان به قصد شوخی با موتورسیکلت‌های سنگین خود به او نزدیک می‌شوند. طولی نمی‌کشد که دختر کنترل موتورسیکلتش را از دست می‌دهد و روی زمین نقش می‌بندد. صدای بوق و فریاد می‌شنود و رفتن بی‌اعتنای پسران موتورسوار را می‌بیند… و بعد، سکوت و سیاهی… چشم که باز می‌کند زنی به‌صورتش آرام سیلی می‌زند: «دخترجون، به هوش هستی؟ خوبی؟ جاییت درد نمی‌کنه؟» زن، او را از محل تصادف به حاشیه بزرگراه می‌کشاند: «شماره خونوادت رو بگو، بهشون خبر بدم». دختر اما چیزی جز «خوبم، مرسی… زیاد از این شوخیا باهام می‌شه؛ عادت دارم» نمی‌گوید. زن یکی از شاهدان عینی تصادف است و برخلاف دختر معتقد است که این کار، شباهتی به شوخی نداشته است.

روز-خارجی-شاکی یا مشتکی‌منه

حوالی بعدازظهری گرم، خیابان سهرودی شمالی خلوت است. یکی، دو خودرو پشت چراغ قرمز راهنمایی و رانندگی توقف کرده‌اند. اعداد ثانیه‌شمار چراغ راهنمایی برای سبزشدن به ۳، ۲ و ۱ می‌رسد و خودروها یکی‌یکی شروع به حرکت می‌کنند. میانه چهارراه نرسیده‌اند که موتورسیکلتی کوچک با راکب و تَرک‌نشین صورتی‌پوش با سرعتی بسیار از مقابلشان می‌گذرد. صدای ترمز و بوق و بوی لاستیک‌سوختگی بلند می‌شود. اما حادثه، آنجا کمین نکرده… حادثه چند متر دورتر رخ می‌دهد. دختران موتورسوار با عابری پیاده برخورد می‌کنند و خون از سر و صورت هرسه آنها جاری می‌شود. عابر مردی میانسال است که فریاد می‌زند: «…الان شما خسارت منو می‌دید یا قانون؟!»

منبع: همشهری

کد خبر: 787402 | ۱۴۰۵/۰۵/۳۰ ۱۹:۲۶:۰۸ اعتمادآنلاین |

آشپز جوان رستورانی که در جریان درگیری با همکارش او را با ضربات چاقو به قتل رسانده و دو کارگر دیگر را هم زخمی کرده بود، پس از صدور حکم قصاص با رضایت اولیای دم از مجازات مرگ نجات یافت، اما قرار است دوباره از جنبه عمومی جرم محاکمه شود.

به گزارش سایت جنایی، روزهای پایانی مهر ۱۴۰۱، گزارش وقوع درگیری خونین در رستورانی واقع در شمال تهران به مرکز فوریت‌های پلیسی ۱۱۰ اعلام شد. بنابراین ماموران کلانتری ۱۰۱ تجریش برای بررسی ماجرا راهی محل حادثه شدند.

ماموران هنگام حضور در رستوران با صحنه‌ای خونین روبه‌رو شدند و دیدند سه کارگر جوان رستوران بر اثر اصابت ضربات چاقو زخمی شده‌اند و مرد جوان دیگری که آشپز رستوران است، دست‌هایش مجروح شده است.

مجروحان بلافاصله برای درمان به بیمارستان منتقل شدند، اما تلاش پزشکان برای نجات یکی از کارگران نتیجه نداد و او بر اثر شدت جراحات جان باخت. دو کارگر دیگر که در جریان درگیری زخمی شده بودند زنده ماندند و آشپز جوان هم که دست‌هایش زخمی شده بود، پس از انتقال به بیمارستان نجات یافت.

این در حالی بود که تحقیقات پلیس درباره این درگیری نشان داد آشپز رستوران عامل قتل همکارش بوده است. او پس از دستگیری به قتل اعتراف کرد و درباره علت وقوع این درگیری خونین توضیح داد.

متهم در جریان تحقیقات گفت: «من آشپز هستم و در رستوران کار می‌کردم، مقتول هم یکی از کارگران سالن بود. اختلاف ما  چند روز قبل از حادثه بر سر نحوه کار مقتول شروع شده بود. من از او می‌خواستم مدت زیادی در سالن نماند و سفارش‌ها را زودتر به آشپزخانه برساند و بعد دوباره به سالن برود.»

اما به گفته متهم، مقتول در پاسخ به این درخواست گفته بود سالن رستوران همیشه شلوغ است و نمی‌تواند سفارش‌ها را با سرعتی که آشپز می‌خواهد به او برساند. همین موضوع باعث شده بود بین‌شان جروبحث و درگیری لفظی شکل بگیرد.

دیگران هم گفتند این اختلاف کاری تا شب حادثه ادامه پیدا کرد و آن شب آشپز و مقتول بار دیگر بر سر همان موضوع با یکدیگر مشاجره کردند. هنگام وقوع آخرین درگیری، سایر کارگران رستوران خواب بودند و فقط  آن دو نفر بیدار بودند.

وقتی جروبحث بین آنها بالا گرفت، آشپز به‌شدت عصبانی شد، به آشپزخانه رفت و یک چاقو برداشت، بعد هم با چاقو به مقتول حمله کرد و ضرباتی به او زد.

در همین بین صدای درگیری و سروصدای آنها باعث شد دو کارگر دیگر از خواب بیدار شوند و برای جدا کردن آشپز و مقتول تلاش کنند، اما آنها هم در جریان حمله با ضربات چاقو زخمی شدند.

پس از انتقال مجروحان به بیمارستان، یکی از کارگران که طرف اصلی درگیری با آشپز بود بر اثر شدت جراحات جان باخت و همان موقع بود که تحقیقات جنایی برای روشن شدن ابعاد قتل آغاز شد. آشپز که در جریان درگیری زخمی شده بود، بعد از انجام درمان و بهبود تحت بازجویی قرار گرفت و به قتل همکارش اعتراف کرد.

به این ترتیب پرونده با تکمیل تحقیقات در دادگاه کیفری تحت رسیدگی قرار گرفت و آشپز جوان به اتهام قتل به قصاص محکوم شد. در ادامه روند رسیدگی حکم در شعبه ششم دیوان عالی کشور  تایید و پرونده برای اجرای حکم به شعبه دوم اجرای احکام ارسال شد.

بعد از ارسال پرونده به شعبه دوم اجرای احکام، تلاش‌ها برای جلب رضایت اولیای دم آغاز شد. در این مدت چند جلسه صلح و سازش برگزار و موضوع پرونده با خانواده مقتول در میان گذاشته شد تا اینکه در نهایت پدر و مادر مقتول از قصاص فرزندشان گذشت کردند.

بر اساس توافق انجام‌شده، اولیای دم در قبال دریافت وجه‌المصالحه رضایت خود را اعلام کردند، به این ترتیب حکم قصاص قاتل منتفی شد. اما با گذشت خانواده مقتول، قرار است قاتل از جنبه عمومی جرم در دادگاه محاکمه و پس از تعیین تکلیف این بخش از پرونده نیز روشن شود.

  اخبار مرتبط بخشش قاتل 4 سال بعد از نزاع مرگبار قتل به خاطر سبقت گرفتن/ قاتل بخشیده شد

به گزارش گروه اجتماعی خبرگزاری دانشجو، سردار سعید منتظر المهدی سخنگوی پلیس از ناکامی یک گروهک مسلح در ورود به خاک جمهوری اسلامی ایران و هلاکت یکی از عناصر این گروهک در مرزهای استان سیستان و بلوچستان خبر داد و در تشریح این خبر اظهار داشت: مرزبانان هنگ مرزی سراوان با اشراف اطلاعاتی و آمادگی عملیاتی، شب گذشته تحرکات یک گروهک مسلح را که قصد ورود غیرقانونی به کشور و انجام اقدامات خرابکارانه داشت، شناسایی و موضوع را در دستور کار قرار دادند.

وی افزود: در این عملیات ، مسیر ورود عناصر مسلح را مسدود کرده و در جریان درگیری، ضمن مقابله با آنان، یکی از عناصر این گروهک را به هلاکت رساندند.

سخنگوی پلیس ادامه داد: اعضای باقی‌مانده گروهک پس از مواجهه با واکنش مرزبانان، از محل متواری شده و به سمت خاک کشور مقابل گریختند.در پاک‌سازی محل درگیری، مقادیری سلاح و تجهیزات ارتباطی کشف و ضبط شد.