تابناک: سال ۱۹۹۱ میلادی (۱۳۷۰ ش) برای ایران و قطر فقط یک سال عادی نبود؛ سالی بود که اقتصاد دو کشور روی نقشه خلیج فارس دچار تغییرات اساسی شد که حالا بعد از گذشت جهار دهه بیش از هر زمان دیگری میتوان به آن پرداخت.
به گزارش سرویس انرژی تابناک ، در اعماق آبهای خلیج فارس، بزرگترین میدان گازی شناختهشده جهان قرار داشت؛ مخزنی عظیم که یکسوی آن در آبهای ایران بود و سوی دیگر در قلمروی قطر. در آبهای سرزمینی ایران نامش پارس جنوبی و در سمت قطر آن را گنبد شمالی (North Field) میگویند. زمینشناسان میگفتند این میدان بیش از ۵۰ تریلیون مترمکعب گاز در جای قابل برداشت و میلیاردها بشکه میعانات گازی در خود جای داده؛ ثروتی که بهتنهایی میتوانست معادلات انرژی جهان را تغییر دهد. ایران و قطر هر دو روی این گنج طبیعی ایستاده بودند.
آغاز دهه ۱۹۹۰(دهه 70 ایران) فاصله اقتصادی دو کشور چندان زیاد نبود. ایران زیرساختهای صنعتی گستردهتر، نیروی انسانی متخصصتر و سابقه طولانیتری در صنعت نفت و گاز داشت. قطر اما کشوری کوچک با جمعیتی کمتر از یک میلیون نفر بود که اقتصادش هنوز به اندازه امروز در بازار جهانی شناختهشده نبود. اگر آن روز از یک کارشناس انرژی میپرسیدید کدام کشور زودتر به قدرت گازی جهان تبدیل میشود بسیاری ایران را انتخاب میکردند اما تاریخ همیشه بر اساس میزان منابع طبیعی نوشته نمیشود.
ایران با حدود ۳۳ تریلیون مترمکعب ذخایر اثباتشده گاز طبیعی، نزدیک به ۱۷ درصد ذخایر گاز جهان را در اختیار دارد و پس از روسیه در رتبه دوم جهان قرار گرفته؛ قطر هم با حدود ۲۴ تریلیون مترمکعب نزدیک به ۱۳ درصد ذخایر جهانی را در اختیار دارد و سومین دارنده بزرگ ذخایر گاز جهان است اما وقتی از زیرزمین فاصله میگیریم و به بازار نگاه میکنیم، همه چیز تغییر میکند. اگر تحریم تنها عامل تعیینکننده بود بسیاری از تصمیمهای راهبردی که پیش از تشدید تحریمها میتوانستند آینده صنعت گاز ایران را تغییر دهند نباید متوقف میشدند
قطر امروز یکی از ستونهای تجارت جهانی گاز طبیعی مایع (LNG) است. این کشور در سالهای اخیر با ظرفیت صادراتی حدود ۷۷ میلیون تن LNG در سال یکی از سه صادرکننده بزرگ جهان بوده و با اجرای پروژه توسعه North Field Expansion قصد دارد این ظرفیت را تا سال ۲۰۳۰ به ۱۴۲ میلیون تن در سال …
