به گزارش سرویس سیاسی تابناک؛ مسعود پزشکیان بیش از هر رئیسجمهوری در سالهای اخیر از نهجالبلاغه سخن گفته است؛ از عدالت، امانت، حق مردم و شیوه حکومت امیرالمؤمنین(ع) گفته و بارها تلاش کرده مبنای حکمرانی را با کلام حضرت علی(ع) برای مردم توضیح دهد. او حتی دوست پنجاه ساله خود را بخاطر یک سفر گران قیمت و کتمان واقعیت و آنچیزی که عدم سازگاری با معیار سادهزیستی مسئولان عدم پایبندی به صداقت، عدالت و وعدههایی که به مردم داده شده برکنار کرد. همان زمان هم این سوال پیش آمد که پزشکیان، دبیری را بخاطر رقابتهای درون دولت و فشار افکار عمومی برکنار کرد یا پایبندی به نهجالبلاغه؟ بر اساس همان رویه امروز هم یک سؤال ساده پیش آمده؛ پزشکیان فقط نهج البلاغه را میخواند یا به آن عمل هم میکند؟ اگر قرار است نهجالبلاغه فقط در سخنرانیها و مراسمها خوانده نشود و واقعاً معیار اداره کشور باشد، تکلیف عملکرد وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی در برابر همین نهجالبلاغه چیست؟ احمد میدری را با شعار «رفاه» به وزارتخانهای فرستاده شد که یکی از مهمترین مأموریتهایش حمایت از کارگران، بازنشستگان، بیمهشدگان، فقرا و اقشار کمبرخوردار است. او نیز پیش از رسیدن به وزارتخانه سالها درباره فقر، نابرابری، سیاست اجتماعی و رفاه سخن گفته بود و طبیعتاً انتظار میرفت بخش اصلی توان مدیریتی خود را برای همین مأموریتها به کار بگیرد. اما آنچه در این مدت بیش از هر چیز به چشم آمده، ورود پررنگ به عرصه بنگاهداری، جابهجایی مدیران و تعیین تکلیف شرکتهای زیرمجموعه بوده است؛ حتی شایعه ورود فرزند او به این انتصابات هم بصورت جدی در فضای مجازی مطرح شده است، آن هم در شرایطی که در برخی مجموعههای مهم، ثبات مدیریتی همچنان محل سؤال است. آقای پزشکیان! خودتان نهجالبلاغه میخوانید. پس نامه پنجم امیرالمؤمنین(ع) به اشعث بن قیس را هم حتماً دیدهاید: «إِنَّ عَمَلَكَ لَيْسَ لَكَ بِطُعْمَةٍ، وَلَكِنَّهُ فِي عُنُقِكَ أَمَانَةٌ» یعنی مسئولیت برای صاحب منصب «طعمه» نیست، بلکه امانتی بر گردن اوست. حالا سؤال اینجاست؛ وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی برای چه به وزیر سپرده شده است؟ برای اینکه وزیر رفاه، مدیر بنگاههای اقتصادی باشد یا برای اینکه رفاه مردم را سامان دهد؟ اگر قرار …
