آخرین پیروزی استقلال در خانه نساجی به چهارم آذر ۱۳۹۸ بازمیگشت. تیم آندرهآ استراماچونی آن روز با گلهای شیخ دیاباته و مهدی قایدی دو بر یک پیروز شد و قائمشهر را با سه امتیاز ترک کرد. پس از جدایی مربی ایتالیایی، این اتفاق دیگر تکرار نشد.
استقلال در چهار سفر بعدی خود به خانه نساجی چهار بار مساوی کرد. فرهاد مجیدی، ریکاردو ساپینتو و جواد نکونام روی نیمکت آبیها نشستند، اما هیچکدام نتوانستند راه خروج از این چرخه را پیدا کنند. حتی تغییر نسل بازیکنان نیز نتیجه را عوض نکرد و تساوی به نتیجه ثابت این مسابقه تبدیل شد.
تلخترین قسمت این روند به تساوی بدون گل تیم نکونام در کورس قهرمانی مربوط میشد. استقلال در همان شب صدر جدول را از دست داد و با وجود پیروزی در دو هفته پایانی، دیگر نتوانست به پرسپولیس برسد. از آن مسابقه جملهای میان هواداران آبی رواج پیدا کرد: استقلال به قائمشهر رفت، اما دیگر برنگشت.
دیدار امشب نیز تا دقایق پایانی به همان مسیر آشنا نزدیک شده بود. علیرضا جعفرپور یکی پس از دیگری ضربات بازیکنان استقلال را مهار میکرد و تابلوی ورزشگاه همچنان نتیجه بدون گل را نشان میداد. همه چیز برای ثبت پنجمین تساوی متوالی آماده به نظر میرسید، اما سهراب بختیاریزاده با فرستادن محمدرضا آزادی به زمین مسیر بازی را عوض کرد.
آزادی تنها ۱۲۰ ثانیه پس از ورودش از اشتباه مدافع نساجی استفاده کرد و توپی را به تور رساند که ارزش آن فراتر از سه امتیاز هفته دوم بود. این گل به شش سال انتظار، چهار تساوی متوالی و خاطره تلخ آخرین سفر استقلال به قائمشهر پایان داد.
استقلال این بار با صدرنشینی، کلینشیت و سه امتیاز از ورزشگاه وطنی خارج شد. جمله معروف هواداران نیز حالا میتواند پایان تازهای داشته باشد: استقلال به قائمشهر رفت و این بار با پیروزی برگشت.
