به گزارش "ورزش سه" و به نقل از تسنیم، گوران ایوانیشویچ، قهرمان ویمبلدون 2001 و مربی پیشین نواک جوکوویچ در اظهارنظری قابل توجه درباره سه اسطوره بزرگ نسل اخیر تنیس، نواک جوکوویچ، رافائل نادال و راجر فدرر را با یکدیگر مقایسه کرد. مرد کروات اگرچه شاگرد سابق خود را کاملترین و بهترین تنیسور میداند اما برای یک مسابقه فرضی که نتیجه آن به قیمت جانش تمام شود، انتخاب متفاوتی دارد: رافائل نادال.
ایوانیشویچ یکی از چهرههایی است که اظهاراتش درباره جوکوویچ اعتبار ویژهای دارد. او از سال 2018 تا 2024 در کنار ستاره صربستانی کار کرد و در این دوره به او برای کسب 24 عنوان قهرمانی، از جمله هشت گرنداسلم، کمک کرد. همکاری که جوکوویچ را در یکی از درخشانترین دورههای دوران حرفهایاش همراهی کرد و ایوانیشویچ را به یکی از نزدیکترین افراد به ذهنیت و شخصیت این قهرمان تبدیل کرد.
با این حال، وقتی از ایوانیشویچ درباره مقایسه جوکوویچ، فدرر و نادال پرسیده شد، او برای هر سه بازیکن ویژگی متفاوتی در نظر گرفت.
او درباره جوکوویچ گفت: برای من، نواک یکی از بزرگترین ورزشکاران تاریخ و احتمالاً بهترین تنیسور دنیاست.
ایوانیشویچ در ادامه توضیح داد که فدرر به دلیل زیبایی بازی و ظرافت تکنیکیاش جایگاه ویژهای دارد، در حالی که نادال نماینده مبارزه، مقاومت و جنگندگی در زمین است.
او درباره فدرر اظهار داشت: فدرر با زیبایی خیرهکنندهای بازی میکند و حتی وقتی خوب بازی نمیکند، تماشای بازیاش لذتبخش است.
توصیف ایوانیشویچ از نادال متفاوت بود: نادال همه چیزش را میدهد. اگر قرار باشد مسابقهای را انجام دهم که زندگیام به نتیجه آن وابسته باشد، به نادال اعتماد میکنم.
این اظهارنظر شاید در نگاه نخست متناقض به نظر برسد؛ چگونه ممکن است ایوانیشویچ، جوکوویچ را بهترین تنیسور بداند اما برای یک مسابقه سرنوشتساز نادال را انتخاب کند؟ پاسخ او به تفاوت میان کیفیت کلی یک بازیکن و ویژگیهای ذهنی او در یک مسابقه بزرگ باز میگردد.
ایوانیشویچ معتقد است جوکوویچ از نظر مجموعه مهارتها و تواناییهای فنی کاملترین بازیکن میان این سه نفر است: نواک کاملترین است. او بهترین تنیس را بازی میکند. مثل یک کوسه یا مار است؛ شما را به دام میاندازد و خفه میکند و دیگر راه برگشتی وجود ندارد.
جوکوویچ را نباید فقط از روی رفتارش در زمین قضاوت کرد
ایوانیشویچ در بخش دیگری از صحبتهایش تلاش کرد تصویری متفاوت از شخصیت جوکوویچ خارج از زمین ارائه دهد؛ شخصیتی که به گفته او با تصویری که گاهی از این بازیکن در جریان مسابقات دیده میشود، فاصله زیادی دارد.
مربی سابق جوکوویچ تأکید کرد که یکی از اشتباهات رایج درباره این تنیسور، قضاوت کردن شخصیت او صرفاً بر اساس رفتارهایش در زمین مسابقه است.
این مربی کروات گفت: مردم ابتدا او را بر اساس چیزی که در زمین میبینند قضاوت میکنند و این اشتباه است. او شوخطبع است و میخواهد به دیگران کمک کند. بنیادهایی راهاندازی کرده، در حوزه تنیس فعالیت کرده و به افراد زیادی کمک کرده است. ، جوکوویچ بارها پیش از مسابقه به سراغ دیگران میرفت و تلاش میکرد به آنها کمک کند؛ رفتاری که بخشی از شخصیت اوست و لزوماً با تصویری که مخاطبان از عصبانیتهایش در زمین دارند، همخوانی ندارد.
ذهنیت؛ تفاوت اصلی جوکوویچ با دیگران
قهرمان ویمبلدون 2001 معتقد است چیزی که جوکوویچ را از بسیاری از بازیکنان دیگر جدا میکند، بیش از آنکه به ضربات یا تواناییهای فنی مربوط باشد، به قدرت ذهنی او ارتباط دارد.
ایوانیشویچ گفت اگر 100 تنیسور را بدون اطلاع از رتبه و هویتشان کنار یکدیگر قرار دهید، ممکن است تفاوت میان آنها چندان چشمگیر نباشد اما زمانی که مسابقه آغاز میشود و امتیازات حساس از راه میرسند، تفاوت واقعی آشکار خواهد شد. وقتی مسابقه شروع میشود، وقتی ضربات و امتیازها اهمیت پیدا میکنند، آن زمان است که تفاوت را میبینید.
او جوکوویچ را از نظر ذهنی بازیکنی «افراطی» و در عین حال نابغه توصیف کرد؛ بازیکنی که برای رسیدن به بالاترین سطح، باید منطق و ذهنیت خاص او را پذیرفت.
ایوانیشویچ درباره آغاز همکاریاش با جوکوویچ نیز خاطرهای جالب نقل کرد. به گفته او، در ابتدای همکاری به او گفته شده بود که اگر نتواند «دیوانگی» جوکوویچ را درک کند، نمیتواند با او کار کند.
ایوانیشویچ گفت: او یک نابغه است که حتی نمیتوانید تلاش کنید کاملاً درکش کنید، چون خودتان را خسته خواهید کرد. ارتباط با او، به خصوص در جریان مسابقات، گاهی بسیار آشفته به نظر میرسد.
شباهت ایوانیشویچ و جوکوویچ
ایوانیشویچ در ادامه تأکید کرد که از نظر روحیه، ذهنیت و حتی نحوه بیان احساسات، شباهتهایی میان خودش و جوکوویچ میبیند.
به گفته او، جوکوویچ فردی است که احساسات خود را پنهان نمیکند و در زمین مسابقه همان چیزی را نشان میدهد که در ذهنش میگذرد. همین ویژگی میتواند گاهی باعث واکنشهای شدید او شود اما از سوی دیگر بخشی از قدرت ذهنیاش را نیز تشکیل میدهد.
ایوانیشویچ همچنین طول عمر حرفهای جوکوویچ را یکی از بزرگترین دستاوردهای او میداند: رسیدن به بالاترین سطح آسان نیست اما ماندن در آن سطح برای مدت طولانی حتی دشوارتر است.
جوکوویچ اکنون در مرحلهای از دوران حرفهای خود قرار دارد که هر مسابقه و هر تورنمنت میتواند بخشی از آخرین فصلهای حضور او در بالاترین سطح تنیس باشد. با این حال، از نگاه ایوانیشویچ، چیزی که هنوز او را از نسلهای بعدی جدا میکند، همان توانایی برای تغییر سطح بازی در مهمترین لحظات است.
در سوی دیگر، نادال و فدرر هرکدام میراث متفاوتی بر جای گذاشتهاند. فدرر با ظرافت و زیبایی بازیاش به یکی از محبوبترین چهرههای تاریخ این ورزش تبدیل شد و نادال با جنگندگی، تحمل درد و توانایی بازگشت از دشوارترین شرایط، تصویری متفاوت از قهرمان تنیس ارائه کرد.
اما برای ایوانیشویچ، اگر قرار باشد همه این ویژگیها در یک مسابقه فرضی سنجیده شوند، انتخاب او همچنان روشن است: جوکوویچ کاملترین بازیکن است، فدرر زیباترین سبک را ارائه میدهد اما وقتی پای یک مسابقه مرگ و زندگی در میان باشد، ایوانیشویچ به نادال اعتماد خواهد کرد.
این مقایسه بار دیگر نشان میدهد که رقابت میان جوکوویچ، نادال و فدرر تنها بر سر تعداد گرنداسلمها و رکوردها نبود؛ هر یک از آنها تعریف متفاوتی از قهرمانی در تنیس ارائه کردند. از هنر فدرر و جنگندگی نادال تا ذهنیت بیرحمانه و توانایی همه جانبه جوکوویچ، سه سبک متفاوت در یک دوره تاریخی کمنظیر کنار یکدیگر قرار گرفتند؛ دورهای که ایوانیشویچ خود بخشی از آن را از نزدیک تجربه کرده است.
