با این حال، داشتن دو «شمشیرزن» در موقعیت قطر پاسور، یک مزیت بزرگ است: یوجی نیشیدا و کنتو میائورا. وقتی آنها به چابکی یک پلنگ به بالا میپرند و بازوی چپ خود را به شدت تکان میدهند، به نظر میرسد که شمشیرهای خود را کشیده و حریفان خود را به زمین میزنند. با نوبتی بازی کردن این دو نفر، «قدرت ضربهزنی» تقریباً شوم تیم هرگز کاهش نمییابد. یوجی نیشیدا در این باره میگوید:
«اینکه ما دو نفر هستیم باعث میشه احساس آرامش بیشتری داشته باشم… اگه من خوب نباشم، میائورا وارد زمین میشه و اگه میائورا خوب نباشه، من هستم.»
«ما یکدیگر را برای پیشرفت تشویق میکنیم، اما با هم رقابت نمیکنیم. ما به هم احترام میگذاریم، به همین دلیل است که میتوانیم خیلی خوب تمرین کنیم. سال گذشته، فکر میکنم برای میائورا سخت بوده که تمام مدت بهتنهایی بازی کند. فکر میکنم عالی میشد اگر میتوانستیم این کار را ۵۰/۵۰ انجام دهیم. غیرواقعی است که فکر کنیم «اگر شکست بخورم، دیگر راه برگشتی نیست»، بنابراین فکر میکنم یک رابطه خوب، رابطهای است که در آن بتوانیم از یکدیگر حمایت کنیم.»
شاید این دو نفر کسانی باشند که بیشترین اعتمادبهنفس را در این «سیستم دو نفره» دارند.
المپیک پیش رو در لسآنجلس تقریباً هر روز مسابقاتی را در شرایطی تحت فشار بسیار بیشتر از لیگ ملتهای والیبال برگزار خواهد کرد. بنابراین، داشتن دو شمشیرزن ماهر یک مزیت قطعی است. شمشیرهای آنها تیز و بدون آسیب باقی خواهد ماند و به آنها اجازه میدهد تا به نوبت بجنگند. این احتمالاً از قدرت مخرب حتی بزرگترین و قدرتمندترین رقیبان نیز پیشی خواهد گرفت.
تیم ملی والیبال ایران نیز میتواند در قهرمانی آسیا روی زوج علی حاجیپور و امین اسماعیلنژاد حساب باز کند و زوجی به مانند زوج نیشیدا و میائورا داشته باشد.
