آتش سوزیها روایت تلخی است از ذبح انسانهایی که بی آنکه خود خواسته باشند جسم و روحشان را در نبردی اهریمنی از دست دادهاند و عمق فاجعه به قدری زیاد است که زبان از سخن باز میماند و سکوت انگار تنها فریاد نجات است.
بی شک اخرین اثر میرمنتظمی در مقام کارگردان را باید در انتخاب نمایشنامهای به شدت تاثیر گذار تحسین کرد، نمایشنامهای که اگرچه در ابتدا بیش از اندازه درگیر جزئیات میشود، اما هر چه که پیش میرود بر صلابت و استحکام بن مایههای آن بیشتر افزوده میشود و مخاطب خود را در بهت و حیرت فرو میبرد و با پایانی تکان دهنده تماشاگر خود را با سکوتی همذات پندارانه با کاراکتر اصلی داستان به بیرون از سالن نمایش رهنمون میسازد.
در آتش سوزیهای سکوت به بلندترین فریاد تبدیل میشود و قضاوتها یکی پس از دیگری رنگ میبازد تا انجا که مخاطب در بحرانی از پیش داوریها، حیران و سرگشته میماند.
بی شک انسان، محور اصلی نمایشنامه آتش سوزی هاست و اینکه چقدر تعریف از انسانیت در هر سیلاب از نمایشنامه، دستخوش چرخشی عظیم میشود.
میر منتظمی علاوه بر انتخاب یک نمایشنامه قابل تحسین از نویسنده چیره دست (وجدی معود) با یک طراحی صحنه به شدت کارکردی و غیر دکوراتیو توانسته است در خلق فضاهای درونی و بیروتی اثر موفق عمل کند و به جرعت میتوان گفت بعد از نمایشنامه، این طراحی فضا و صحنه است که بدون هیچعنصر اضافی و غیر کاربردی در خلق موقعیتهای اثر موفق عمل کرده است.
همانطور که قبلا نیز به آن اشاره شد جزئیات پردازی افراطی نمایشنامه در نیمه اول، منتظمی را در کارگردانی نیز با یک کندی در ریتم و تمپو مواجه کرده است و شاید لازم بود تا کارگردان با یک دراماتورژی دقیقتر بتواند مخاطب خود را در نیمه اول نمایشنامه نیز سرحالتر نگه دارد.
آتشسوزیها اگرچه تمامی تلاش خود را در ارائه یک اجرای منسجم به کار بسته است، اما در بازیگری از یکدستی لازم برخوردار نیست و تفاوت اجرای بازیگران حرفهای (ریما رامین فر، ستاره پسیانی، رضا بهبودی) و فرعی نمایش به خوبی قابل لمس است که کارگردان باید با وسواس بیشتری باید به آن میپرداخت.
نور پردازی در آتش سوزیها نیز مینیمال و در خدمت کار پیش میرود و در عین اینکه به فضاسازی اثر کمک میکند، مخاطب خود را درگیر جلوههای غیر ضروری بصری نمیکند.
در پایان باید گفت اتش سوزیها اثری قابل احترام با یک نمایشنامه به شدت غافلگیرکننده است که میتواند مخاطب خود را تحت تاثیر قرار دهد.
نمایش «آتشسوزیها» نوشته وجدی معود با کارگردانی مرتضی میرمنتظمی از اواخر تیر ماه در سالن اصلی تئاتر شهر روی صحنه رفته است.
