سینمای ایران واقعیت را درباره رمزارز نمی‌گوید؟

کد خبر: 785110 | ۱۴۰۵/۰۵/۱۱ ۱۷:۰۷:۵۹ اعتمادآنلاین |

مهسا بهادری / طبق آخرین آمار منتشرشده در بهار ۱۴۰۴، بیش از ۲۳ درصد از ایرانیان تجربه سرمایه‌گذاری در بازار ارزهای دیجیتال را دارند؛ بازاری که برای بسیاری به آخرین پناهگاه در برابر غول تورم تبدیل و برای گروهی دیگر به دلیل نوسان‌های تند نمودارها یا گاه ترس از دست دادن فرصت‌های سودآور بیش از پیش جذاب شده است.

 

اما درست در روزهایی که رمزارزها در زندگی روزمره مردم فراگیر می‌شوند، سینما و نمایش خانگی ایران فرسنگ‌ها از واقعیت عقب‌ترند. تصویر «آدم پولدار» در فیلم‌های ما هنوز همان کلیشه‌های نیم‌قرن پیش است: روبدوشامبر، صبحانه‌های مجلل با آب‌پرتقال، سیگار برگ و میز بیلیارد. نشانه‌های نخ‌نماشده‌ای که حتی با صدای بسته هم داد می‌زنند با یک ثروتمند احتمالا «ضدقهرمان» طرفیم؛ انگار که هوش مالی، تجارت مدرن و زیست اقتصادی جدید مردم هنوز پشت درهای سینمای ایران متوقف مانده است.

دیگر چند وقتی است که این کدگذاری بصری تغییر کرده و موارد جدیدی به ویترین آدم‌بدهای سینمای ایران اضافه شده است: کیف پول ارز دیجیتال (ولت)، بلاک‌چین و ترید و تریدرها. اما آیا واقعا جهان پیچیده رمزارز این‌گونه است؟ شادمهر راستین، نویسنده و منتقد سینما این تغییر نشانه‌ها را در کالبد سینمای ایران بررسی می‌کند.

تسلط پلتفرم‌ها و دیکتاتوری الگوریتم

 راستین در پاسخ به این پرسش که چرا شخصیت‌های منفی در سینما و محصولات تصویری ایران اغلب به شکلی تیپیکال و دور از واقعیت به تصویر کشیده می‌شوند، می‌گوید: «اگر تاریخ سینما را مرور کنیم، می‌بینیم هر زمان قرار است شخصیتی با نیت منفی یا فردی که در برابر خواست قهرمان قرار می‌گیرد و نقش ضدقهرمان را دارد به تصویر کشیده شود، در آثار ضعیف نخستین اتفاق این است که او هویت انسانی خود را از دست می‌دهد …