به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا، در ذهن بسیاری از ایرانیان، تا همین یک دهه پیش «میلیاردر» مترادف ثروتمند بودن بود. داشتن یک میلیارد تومان به معنای امکان خرید خانه، خودرو، سرمایهگذاری و برخورداری از سطحی از امنیت اقتصادی تلقی میشد. اما در اقتصاد ایرانِ سال ۱۴۰۵، میلیاردی شدن بیش از آنکه نشانه ثروت باشد، به نشانه سقوط ارزش پول ملی و تورم مزمن تبدیل شده است.
امروز بسیاری از خانوارها در ظاهر صاحب داراییهای میلیاردی هستند؛ خانهای که ارزش آن به چند میلیارد تومان رسیده یا خودرویی که قیمتش از مرز یک میلیارد تومان عبور کرده است. اما همین خانوارها در پرداخت اجاره، هزینه درمان، آموزش فرزندان، خرید مواد غذایی و حتی تأمین هزینههای ضروری زندگی با دشواری روبهرو هستند.
این تناقض، یکی از مهمترین ویژگیهای اقتصاد ایران در سالهای اخیر است؛ شکلگیری نسلی از «انسانهای میلیاردیِ فقیر» که ارزش داراییهایشان افزایش یافته اما قدرت خرید و رفاه واقعی آنان کاهش پیدا کرده است. خودرو اقتصادی؛ کالایی که از سبد طبقه کارگر حذف شد
خودرو در اقتصادهای در حال توسعه تنها یک وسیله حملونقل نیست. خودرو شاخصی برای سنجش توان اقتصادی خانوارها و میزان دسترسی آنها به کالاهای بادوام محسوب میشود.
در ایران، خودروهایی مانند ساینا و کوئیک به عنوان ارزانترین خودروهای صفر کیلومتر تولید داخل شناخته میشوند. این خودروها اساساً برای اقشار کمدرآمد و طبقه متوسط طراحی شدهاند؛ اما اکنون قیمت آنها به بیش از یک میلیارد تومان رسیده است. این تغییر صرفاً افزایش قیمت یک کالا نیست؛ بلکه نشانه جابهجایی مرزهای طبقاتی در جامعه است.
در گذشته یک کارگر یا کارمند میتوانست با چند سال پسانداز و دریافت وام، به خرید یک خودروی اقتصادی امیدوار باشد. اما امروز همان خودرو به کالایی تبدیل شده که فاصله آن با درآمد نیروی کار به شکل بیسابقهای افزایش یافته است. آسیبشناسی های اجتماعی ماجرا
وقتی کالای اقتصادی از دسترس گروههای کمدرآمد خارج میشود، جامعه وارد مرحلهای از «محرومیت نسبی» میشود.محرومیت نسبی زمانی رخ میدهد که افراد نه به دلیل نداشتن مطلق، بلکه به دلیل ناتوانی در دستیابی …
