به گزارش رکنا، اگر یک گوشی اندرویدی قدیمی در اختیار دارید، میتوانید از آن بهعنوان یک راهکار موقت برای رساندن اتصال بیسیم به نقاط کمپوشش استفاده کنید.
البته یک نکته مهم وجود دارد: گوشی سرعت اینترنت را بیشتر نمیکند و لزوماً مانند یک Wi-Fi Extender واقعی عمل نمیکند. این روش فقط در گوشیهایی قابل استفاده است که بتوانند همزمان اتصال وایفای را دریافت و از طریق هاتاسپات دوباره به اشتراک بگذارند. گوشی چگونه به گسترش وایفای کمک میکند؟
در این روش، گوشی ابتدا به وایفای اصلی خانه متصل میشود و سپس با فعال کردن قابلیت اشتراکگذاری اتصال، شبکهای بیسیم ایجاد میکند. دستگاههایی مانند لپتاپ، تبلت یا تلویزیون هوشمند میتوانند به این شبکه دوم وصل شوند.
به زبان ساده:
روتر اصلی ← وایفای ← گوشی قدیمی ← هاتاسپات ← دستگاه شما
بنابراین گوشی در واقع یک واسطه میان روتر و دستگاهی است که در نقطه کمپوشش قرار دارد. چطور آن را راهاندازی کنیم؟
۱. گوشی قدیمی را به شارژر وصل کنید.
۲. آن را به وایفای اصلی خانه متصل کنید.
۳. وارد تنظیمات شبکه و اینترنت گوشی شوید.
۴. بخش Hotspot / Mobile Hotspot / Internet Sharing را پیدا کنید.
۵. اگر گوشی امکان اشتراکگذاری اتصال وایفای را دارد، هاتاسپات را فعال کنید.
۶. برای شبکه ایجادشده یک نام و رمز عبور قوی تعیین کنید.
۷. دستگاهی که در نقطه کمسیگنال قرار دارد را به شبکه جدید گوشی متصل کنید.
توجه: نام گزینهها بسته به مدل گوشی و نسخه اندروید متفاوت است و بعضی گوشیها اصلاً امکان بازپخش وایفای از طریق هاتاسپات را ندارند. در برخی مدلها نیز هنگام فعال کردن هاتاسپات، اتصال وایفای قطع میشود؛ در این حالت گوشی نمیتواند این نقش را بهدرستی ایفا کند. گوشی را کجا قرار دهیم؟
این مهمترین قسمت ماجراست. گوشی را در اتاقی که تقریباً هیچ سیگنالی ندارد قرار ندهید؛ چون گوشی نیز برای دریافت اینترنت باید اتصال مناسبی با روتر داشته باشد.
بهترین نقطه معمولاً جایی بین روتر و منطقه کمپوشش است؛ مثلاً راهرو یا اتاقی که هنوز سیگنال نسبتاً خوبی دریافت میکند اما به بخش انتهایی خانه نزدیکتر است.
قرار دادن گوشی در نقطه مناسب میتواند تفاوت قابلتوجهی در نتیجه ایجاد کند. مراقب باتری گوشی قدیمی باشید …
