به گزارش رکنا، این پرونده از دوم مهرماه سال ۱۴۰۱ و پس از مرگ مردی در یکی از بیمارستانهای جنوب تهران آغاز شد. بررسیها نشان داد مقتول بر اثر اصابت جسم شیشهای در جریان یک درگیری مجروح شده و با وجود انتقال به بیمارستان جان خود را از دست داده است.
پس از اعلام موضوع به پلیس، تیم جنایی تحقیقات خود را آغاز کرد. در نخستین بررسیها، صاحب یک مغازه که شاهد بخشی از درگیری بود، به مأموران گفت دو مرد با یکدیگر درگیر شدند و در جریان این نزاع یکی از آنها به شدت زخمی شد.
تحقیقات بعدی نشان داد عامل حادثه مردی است که در همان محدوده فعالیت میکرده و پس از درگیری از محل گریخته است. مأموران با اقدامات اطلاعاتی، هویت متهم را شناسایی کرده و چند روز بعد او را دستگیر کردند.
متهم پس از بازداشت به قتل اعتراف کرد و گفت: «روز حادثه برای فروش اجناس دستدوم در جنوب تهران بودم. هنگام خروج از مغازه، مردی به من برخورد کرد و همین موضوع باعث مشاجره و درگیری شد. در حین دعوا او را هل دادم. شیشه قلیانی که همان اطراف بود شکست. تکه شیشه را برداشتم و به سمت او پرتاب کردم. شیشه به بدنش اصابت کرد، اما هرگز تصور نمیکردم این جراحت به مرگش منجر شود.»
پس از تکمیل تحقیقات و صدور کیفرخواست، پرونده به شعبه دهم دادگاه کیفری یک استان تهران ارسال شد. قضات دادگاه با بررسی مستندات، اظهارات متهم و گزارشهای کارشناسی، وی را به قصاص نفس محکوم کردند.
این حکم پس از فرجامخواهی، در شعبه نهم دیوان عالی کشور نیز تأیید شد و پرونده برای اجرای حکم به شعبه دوم اجرای احکام دادسرای امور جنایی تهران ارسال شد.
در حالی که مقدمات اجرای حکم قصاص در حال انجام بود، جلسهای برای صلح و سازش میان خانواده مقتول و محکوم برگزار شد. در پایان این نشست، مادر مقتول اعلام کرد حاضر است برای بخشش قاتل فرصتی کوتاه در اختیار او قرار دهد.
بر اساس توافق انجامشده، اگر محکوم ظرف سه ماه آینده مبلغ مورد توافق خانواده مقتول را به عنوان وجهالمصالحه پرداخت کند، اولیای دم از اجرای حکم قصاص گذشت خواهند کرد. در غیر این صورت، روند اجرای حکم دوباره از سر گرفته خواهد شد.
به این ترتیب، محکومی که در آستانه اجرای …
