امیر رهبر، فعال رسانهای، در یادداشتی که آن را در اختیار خبرگزاری رکنا قرار داده، به موضوع دیده نشدن مطالبات معلولان در جامعه ایرانی پرداخته است.
پیامبر اکرم (ص) فرمود: «خداوند میفرماید هنگامی که به بندهای از بندگانم مصیبتی از جهت بدنی، مالی و اولادی متوجه نمایم و او صابر باشد، شرم دارم که در روز قیامت برای رسیدگی به امور او حساب و کتابی قرار دهم.»
انصاف چه میگوید؟
مطابق ماده ۲۷ قانون حمایت از حقوق معلولان، دولت باید به هر معلول شدید و خیلی شدیدِ واجد شرایط، ماهانه مبلغ ۷ میلیون و ۱۶۶ هزار تومان پرداخت کند، اما متأسفانه از اجرای آن خودداری کرده است.
به این ترتیب، در سال ۱۴۰۲ مبلغ ۶۴ میلیون تومان از هر معلول شدید و خیلی شدید دریغ شده یا به عبارتی، دولت رقم فوق را از جیب هر یک از ۶۰۰ هزار معلول مشمول این قانون برداشته است؛ رقمی که در سال ۱۴۰۳ بالغ بر ۸۶ میلیون تومان خواهد بود. آیا معلولیت فقط جسمی است؟
بدن انسان و حتی روح و روان او گاه دچار بیماری و آسیب میشود و فرد بیمار و حتی معلول میگردد؛ این امری طبیعی است.
زندگی انسان در این جهان با یک رشته عوامل ناراحتی توأم و همراه است. کسی را پیدا نمیکنیم که در طول عمر خود بیمار نشود. از این جهت، یکی از دستورات اسلام، حمایت از بیماران است که به صورت خدمت به برادر یا کمک به ناتوان عنوان شده است؛ بهویژه هنگامی که این برادر مجروح شود، آسیب ببیند یا به صورت معلول درآید و یکی از اعضای حساس خود را از دست بدهد.
با این حال، بعضی از مردم هنوز نسبت به معلولان و آسیبدیدگان رفتار مناسب و شایسته ندارند. وظایف مردم
متأسفانه درباره وظایف مردم نسبت به معلولان، فرهنگسازی و اطلاعرسانی کافی نشده است. حتی مسئولان و اقشار فرهیخته نیز اطلاعات و تجربه کافی در این زمینه ندارند.
وقتی در یک جامعه با اقلیتی دارای ویژگیهای منجر به ناتوانی یا کمتوانی مواجهیم، در حالی که این اقلیت هیچ نقش و تقصیری در بروز این ویژگیها نداشتهاند و ممکن است این ویژگیها بر اثر یک حادثه، سهلانگاری یا قصور پزشکی ایجاد شده باشد یا اینکه فرد …
