به گزارش خبرنگار اقتصادی رکنا، شش سال پیش، صدها خانواده با رویای داشتن سقفی برای زندگی، طلاهایشان را فروختند، خودروهایشان را حراج کردند، وام گرفتند و از نان سفره شان زدند تا سهم خود را از «خانه دار شدن» بخرند؛ اما امروز نه از خانه خبری هست، نه از سرمایه ای که ارزشش حفظ شده باشد و نه حتی پاسخ روشنی که بگوید این سالهای از دست رفته را چه کسی باید جبران کند. آنچه برای این خانواده ها باقی مانده، سالها اجاره نشینی، فرسایش امید، آب شدن سرمایه و وعده ای است که حالا به جای تحویل خانه، آنها را مقابل مطالبه صدها میلیون تومان دیگر قرار داده است.
این روایت، گوشه ای از رنج متقاضیان پروژه 396 واحدی حافظ در فاز 7 شهر جدید مهستان (هشتگرد) است که با امید خانه دار شدن وارد طرح نهضت ملی مسکن شدند اما امروز به جای کلید خانه، با پرسش های بی پاسخ، سرمایه ای که ارزش خود را از دست داده و پیشنهادی برای پرداخت مبالغ جدید مواجه هستند، آن هم در شرایطی که تنها چند ماه اول آغاز به کار این پروژه ساخت و ساز آغاز و دیگر ادامه پیدا نکرد و پروژه متوقف شد و در همان نقطه صفر تا امروز باقی مانده است.
پروژه ای که در سال 1399 قرار بود در مدت کوتاهی به سرانجام برسد، اکنون به یکی از نمونه های ناسرانجام و فاجعه بار پروژه های مسکن ملی کشور تبدیل شده است؛ پروژه ای که متقاضیان آن می گویند سالها برای یک زمین خالی پول دادند و بعد از سالها هیچ تصویر روشنی از خانه دار شدن ندارند و هنوز هم مشخص نیست چه کسی مسئول این سالهای از دست رفته است.
ماجرای پروژه حافظ در هشتگرد اما تازه آغاز نشده است. 3 سال پیش، رکنا در شهریور سال 1402، زمانی که هنوز بسیاری امیدوار بودند با پیگیری و ورود مسئولان، این پروژه به مسیر ساخت بازگردد، در گزارشی با عنوان «اینجا قبرستان نیست؛ مسکن ملی هشتگرد است» و در مرداد سال 1404 در خبری با عنوان «علف های هرز به جای خانه های مسکن ملی! / قصور وزارت راه و شهرسازی در پروژه حافظ هشتگرد» نسبت به وضعیت این پروژه و بلاتکلیفی متقاضیان هشدار داد.
در آن سالها، متقاضیان از توقف پروژه، نبود شفافیت در روند ساخت، مشکلات پیمانکار و نگرانی از کاهش ارزش آورده های خود سخن …
