به گزارش رکنا، این وضعیت پرسش مهمی را درباره نحوه توزیع خودرو از سوی خودروسازان و شرکتهای واردکننده ایجاد میکند: چرا خودرویی که میتواند برای جبران تعهدات معوق مشتریان استفاده شود، به جای تحویل به خریدار منتظر، سر از نمایندگیها و شبکه فروش درمیآورد؟
موضوع فروش یا تخصیص «سبدی» خودرو به نمایندگیها البته پدیده تازهای در صنعت خودرو ایران نیست. پیشتر نیز درباره عرضه سبدی خودرو و تخصیص حجم قابل توجهی از محصولات به نمایندگیها انتقادهایی مطرح شده بود و حتی کمیسیون اصل ۹۰ مجلس، در بررسیهای قبلی خود، تخصیص گسترده خودرو به نمایندگیها را فاقد توجیه دانسته و نسبت به مغایرت آن با تحویل خودرو به مشتری نهایی انتقاد کرده بود. وقتی مشتری در صف تحویل میماند
مسئله زمانی جدیتر میشود که یک شرکت همزمان با انباشت تعهدات معوق، خودروهای جدید را در اختیار شبکه نمایندگی خود قرار دهد.
در چنین شرایطی، نمایندگی میتواند خودرو را به صورت نقدی یا با شرایط بازار به متقاضی عرضه کند؛ در حالی که در طرف دیگر، مشتریای قرار دارد که ممکن است ماهها قبل وجه خودرو را پرداخت کرده و اکنون موعد قانونی یا قراردادی تحویل آن گذشته باشد.
این اتفاق در صورت تکرار، عملاً اولویت توزیع خودرو را از مشتری دارای قرارداد به شبکه فروش منتقل میکند؛ موضوعی که میتواند اعتماد خریداران به طرحهای فروش شرکتها را نیز تحت تأثیر قرار دهد.
اهمیت این موضوع در سال ۱۴۰۵ بیشتر شده است؛ چراکه همزمان با آغاز سال، بحث تعهدات معوق شرکتهای خودرویی و مشکلات تحویل خودرو بار دیگر مورد توجه قرار گرفته است. حتی در ابتدای سال، نمایندگان مجلس نیز موضوع بدقولی خودروسازان در تحویل خودروهای پیشفروششده را پیگیری کردند. فروش سبدی چگونه به ضرر مشتری تمام میشود؟
یکی از روشهایی که میتواند در چنین شرایطی مورد استفاده قرار گیرد، فروش یا تخصیص چند محصول به صورت یکجا به نمایندگی است. در این حالت، نمایندگی به جای دریافت یک خودرو مشخص برای تحویل به مشتری نهایی، مجموعهای از خودروها را در اختیار میگیرد و درباره نحوه فروش آنها تصمیم میگیرد.
البته اصل فروش به نمایندگیها لزوماً تخلف …
