به گزارش رکنا، این پرونده از نوزدهم شهریور سال ۱۴۰۳ و در پی گزارش اسیدپاشی مقابل یک شرکت باربری در مرزداران تهران آغاز شد. بررسیهای اولیه نشان داد مردی که کلاه کاسکت بر سر داشت، محتویات یک بطری را روی دو نفر از کارکنان شرکت ریخته و سپس از محل فرار کرده است.
دو قربانی در شکایت خود گفتند پس از پایان ساعت کاری سوار خودرو شده بودند که مردی با کلاه کاسکت کنار خودرو ایستاد و از آنها خواست شیشه را پایین بیاورند. پس از پایین آمدن شیشه، فرد مهاجم محتویات بطری را روی آنها ریخت و متواری شد. این دو نفر بر اثر اسیدپاشی دچار سوختگی شدید شدند. ردپای شوهر یکی از کارمندان در پرونده
در جریان تحقیقات، کارآگاهان متوجه شدند یکی از کارکنان زن شرکت با همسرش اختلاف شدیدی دارد و احتمال دادند این حادثه با اختلافات خانوادگی آنها مرتبط باشد.
حدود ۱۲ روز پس از حادثه، شوهر این زن دستگیر شد. او از همان ابتدا اتهام اسیدپاشی را رد کرد، اما با توجه به شواهد و مدارک جمعآوریشده، پرونده با صدور کیفرخواست به شعبه ۱۳ دادگاه کیفری یک استان تهران ارسال شد.
در جلسه دادگاه، وکیل دو شاکی مدعی شد متهم به دلیل اختلافات شدید با همسرش، دو کارمند شرکت را هدف قرار داده است. به گفته وی، همسر متهم پیش از حادثه به کارکنان شرکت هشدار داده بود در صورتی که همسرش بستهای برای آنها ارسال کرد، آن را باز نکنند زیرا ممکن است در حالت عصبانیت دست به هر اقدامی بزند. شواهد مطرحشده علیه متهم
وکیل شاکیان در ادامه به برخی شواهد پرونده اشاره کرد و گفت متهم روز حادثه با دوچرخه خود را به محل رسانده و پس از نزدیک شدن به خودرو، اسید را روی سرنشینان ریخته و فرار کرده است.
بر اساس اظهارات مطرحشده در دادگاه، بررسی تلفن همراه متهم نشان داده بود که او درباره ساعت ورود و خروج کارکنان شرکت در اینترنت جستوجو کرده است.
همچنین یکی از شاکیان پس از حادثه فرد مهاجم را برای مدتی تعقیب کرده و مدعی شده بود نیمرخ او را هنگام فرار دیده است. این فرد بعدا در جریان بازسازی صحنه، متهم را شناسایی کرده است.
از سوی دیگر، کلاهی که در جریان تحقیقات از متهم کشف شده بود مورد آزمایش قرار گرفت و …
