به گزارش رکنا، تصور کنید حدود ۱٫۴۳ میلیون سال پیش، گروهی از هشت انسانتبار در کنار ساحل گلی یک دریاچهی باستانی قدم میزدند. ردپاهایشان در گل فرو رفت، با گذشت زمان زیر لایههای رسوب دفن شد و پس از بیش از یک میلیون سال، راز خود را برای پژوهشگران فاش کرد. این ردپاها که در ساحل دریاچهی تورکانا در کنیای امروزی کشف شدهاند، حالا پرده از معمایی برداشتهاند که درک ما از اندازه و شیوهی زندگی خویشاوندان اولیهمان را دگرگون کرده است. دورانی که چند گونه همزمان میزیستند
در آن دوران، شرق آفریقا میزبان چندین گونهی انسانتبار بهطور همزمان بود. از جمله این گونهها میتوان به انسان راستقامت (هومو ارکتوس) و پارانتروپوس بویسی اشاره کرد که برای مدتی طولانی قلمرو مشترکی در اطراف دریاچهی تورکانا داشتند. این همزیستی چندگونه، تصور قدیمیِ «تکامل خطی» را کنار میزند و نشان میدهد که تاریخ بشریت، مسیری شاخهشاخه و پر از همپوشانی بوده است.
با این حال، همین همزیستی، کار را برای دیرینشناسان دشوار کرده است. وقتی دو گونه با جثه و ظاهری نسبتاً مشابه در یک منطقه زندگی میکردند، تشخیص اینکه یک فسیل یا یک ردپا متعلق به کدام یک است، به چالشی بزرگ تبدیل میشود. تیم پژوهشی به سرپرستی دکتر کوین هاتالا از دانشگاه چتم، هنگام بررسی همین ردپاها با این معمای بزرگ روبرو شد. ردپاهایی که با انتظارات همخوانی نداشتند
اولین چیزی که پژوهشگران را شگفتزده کرد، اندازه و شکل عجیب ردپاها بود. این آثار برای آنکه متعلق به پارانتروپوس بویسی (که تصور میشد جثهای نسبتاً کوچک دارد) باشند، بیش از اندازه بزرگ بودند؛ اما از سوی دیگر، شکل آنها نیز با ردپایِ موردانتظار از انسان راستقامت (که پای آن شبیه به انسان امروزی فرض میشود) تفاوت داشت.
معمای انگشت شست: در پای انسان امروزی و بهتبع آن، انسان راستقامت، انگشت شست تقریباً در امتداد چهار انگشت دیگر قرار دارد، اما در این ردپاها، فاصله و زاویهی انگشتان بیشتر است و شباهت بیشتری به ساختار پایِ فرضیِ پارانتروپوس دارد.
معمای جثه: اندازهی این ردپاها نشان میدهد که صاحبانشان، افرادی با قدی حدود ۱٫۸ متر و وزنی نزدیک به ۷۵ …
