به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا، تصاویری از آسفالت رودخانه درونشهری الیگودرز طی ساعات گذشته در حال انتشار است که این اقدام از دید عموم موافقان و مخالفانی دارد، اما شهردار میگوید با توجه به وجود سد بالادستی، خطر سیلاب برطرف و این طرح به یک فرصت برای توسعه شهری تبدیل شده است. شهرداری میگوید «فرصت شهری»، دانشگاه میگوید «تهدید اکولوژیک»؛ ماجرای آسفالت رودخانه الیگودرز
دکتر زینب حزباوی، عضو هیئت علمی دانشگاه محقق اردبیلی، در این خصوص این رخداد برای اینگونه نوشت که در ادامه می توانید بخوانید.
گزارش حاضر بر پایه منابع علمی موجود درباره اثرات کفسازی بتنی رودخانههای شهری مشابه با رودخانه بالیقلیچای تهیه و ارائه شده است. رودخانههای شهری بهعنوان شریانهای حیاتی شهرها، نقشی کلیدی در کنترل سیلاب، خنکسازی هوا، تغذیه سفرههای آب زیرزمینی و ایجاد فضاهای تفریحی ایفا میکنند. با افزایش آگاهی محیطزیستی در دهههای اخیر، رویکرد جهانی به سمت احیای طبیعی این رودخانهها حرکت کرده و در سطح دنیا، طرحهای متعددی برای برداشتن بتنریزیهای قدیمی و بازگرداندن بستر رودخانهها به حالت طبیعی یا نیمهطبیعی در حال اجرا هستند. نتایج حاصل از این طرحهای جهانی نشان میدهند که بتنریزی بستر رودخانهها نهتنها یک راهحل منسوخ، بلکه عاملی برای تخریب بومسازگان رودخانه و تشدید مخاطرات محیطزیستی محسوب میشود. به برخی از پیامدهای محیطزیستی پیشروی رودخانه بالیقلیچای ناشی از بتنریزی در بستر به شرح زیر اشاره میشود. قطع تبادل آب رودخانه با آب زیرزمینی
بستر طبیعی رودخانه محل تبادل دوطرفه آب سطحی و آب زیرزمینی است؛ این لایه تبادلی «منطقه هایپورئیک» نام دارد و نقش کلیدی در تصفیه طبیعی آب، تنظیم دما و ایجاد زیستگاه برای بیمهرگان کف دارد. پیش از کفسازی بتنی بستر رودخانه، پیچوخم و شیب طبیعی رودخانه امکان تبادل هایپورئیک در آبشارکها و مناطق کناری فراهم میکند، اما کفسازی بتنی این پیچوخم را کاهش داده و شیب را افزایش میدهد که پیامد مستقیم آن، قطع همین تبادل حیاتی است (Wohl, 2018).
پژوهشی میدانی روی یک رودخانه شهری در میزوری آمریکا نشان داد کفسازی سیمانی بهطور …
