حسین علیزاده؛ هفت دهه خلاقیت در موسیقی ایرانی
حسین علیزاده، هنرمند برجسته موسیقی ایرانی، متولد شهریورماه ۱۳۳۰، شخصیت تأثیرگذاری در تاریخ موسیقی معاصر ایران است. او در طول دوران فعالیت حرفه ای خود، توانست مرزهای موسیقی سنتی ایرانی را بارها بازتعریف کند و آثار بدیعی در زمینه آهنگ سازی، نوازندگی، آموزش و موسیقی فیلم خلق کند. علیزاده به تار و سه تار هویتی اختصاصی بخشید، از ردیف موسیقی ایرانی فراتر رفت و پیوندی زیبا میان موسیقی ایرانی، ارکستراسیون مدرن و هنر سینما ایجاد کرد. به مناسبت زادروز این هنرمند برجسته، نگاهی به زندگی و دستاوردهای این چهره شاخص موسیقی ایران خواهیم انداخت. کودکی در گذر بازار تهران
حسین علیزاده، در نخستین روز شهریورماه ۱۳۳۰، در یکی از محله های قدیمی مرکز تهران، در خانواده ای پر جمعیت و ساده به دنیا آمد. دوران کودکی او در سایه بازار و خیابان خیام سپری شد؛ جایی که زیستن میان تلاش ها و نشاط مردم، خاطرات بسیاری برای او رقم زد. فضای پرجنب وجوش بازار به حدی بر ذهن او اثر گذاشت که از آن با نام «تونل سحرآمیز» یاد کرده است.
ورود او به عرصه موسیقی از طریق توجه ویژه استاد هوشنگ ظریف به استعداد ویژه این نوجوان اتفاق افتاد. علیزاده با هدایت ظریف وارد هنرستان موسیقی تهران شد و پس از آن، در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران آموزش های حرفه ای موسیقی دید. او نزد شمار زیادی از استادان برجسته موسیقی ایرانی همچون نورعلی برومند، محمود کریمی و بسیاری دیگر به فراگیری هنر نوازندگی و آهنگ سازی پرداخت. تاریخچه فعالیت های هنری و خانوادگی
حسین علیزاده همواره زندگی آرام و به دور از هیاهو داشته است و فرزندان او نیز راه هنر را برگزیده اند. پسرش، صبا علیزاده، در زمینه موسیقی الکتروآکوستیک فعالیت دارد، در حالی که نیما علیزاده در نوازندگی تار و رباب و هنر عکاسی مشغول است. هر دوی آنان با علیزاده در گروه «هم آوایان» همکاری های هنری داشته اند.
نقش کلیدی در گروه نوازی و تحولات موسیقایی
علیزاده از همان دهه ۱۳۵۰ به روش های نوین آموزشی و اهمیت تربیت نسلی تازه از موسیقی دانان توجه خاصی داشت. حضور او در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان دوره …
