عجایب هفتگانه جهان باستان نمادهایی از بلندپروازی، نبوغ مهندسی و قدرت تمدنهایی بودند که هزاران سال پیش درخشانترین جلوههای معماری و هنر را پدید آوردند. از اهرام عظیم مصر و معبد باشکوه آرتمیس گرفته تا تندیس غولآسای رودس و فانوس دریایی اسکندریه، هر یک از این بناها روزگاری چنان حیرتانگیز بودند که نامشان در میان شگفتیهای جهان باستان جاودانه شد. با این حال، تقریباً همه آنها در گذر زمان بر اثر زمینلرزه، آتشسوزی، جنگ، غارت و فرسایش از میان رفتند.
در میان این میراث عظیم، تنها اهرام جیزه همچنان پابرجا ماندهاند؛ هرچند آنها نیز بخش مهمی از شکوه اولیه خود، از جمله پوشش سنگ آهکی صیقلی و سنگهای رأس را از دست دادهاند. اما سرنوشت شش شگفتی دیگر داستانی از نابودی تدریجی یا ناگهانی است؛ برخی در برابر بلایای طبیعی فرو ریختند، برخی به دست انسانها ویران شدند و درباره یکی از آنها، یعنی باغهای معلق بابل، حتی هنوز نمیدانیم که اساساً وجود داشته است یا نه.
۱. هرم بزرگ جیزه، مصر
هرم بزرگ جیزه تنها شگفتی جهان باستان است که هنوز پابرجاست. این بنا در حدود سده بیستوششم پیش از میلاد در دوره دودمان چهارم مصر ساخته شد. این نخستین و بزرگترین هرم مجموعه جیزه بود که به فرمان فرعون خوفو ساخته شد. هرم دوم را پسر او، خفرع، بنا کرد و هرم سوم، که کوچکتر است، به پسر خفرع یعنی منکورع تعلق دارد.
اهرام به عنوان آرامگاه فرعونها و بناهایی برای تضمین ورود آنان به جهان پس از مرگ ساخته شده بودند. در اصل، سطح آنها با سنگ آهک سفید صیقلی پوشیده شده بود و سنگهای رأس آنها نیز احتمالاً روکش طلایی داشت. همین پوشش باعث میشد اهرام در زیر نور خورشید درخشان به نظر برسند.
مانند تقریباً تمام آرامگاههای سلطنتی مصر، اهرام نیز هزاران سال پیش غارت شدند و احتمالاً بخش عمده این غارتها در دوره نخستین میانی رخ داد. گذر زمان و برداشت سنگها، پوششهای آهکی و سنگهای رأس را از میان برد و ظاهر خشن و سنگی امروزی را باقی گذاشت.
در سال ۱۱۹۶ میلادی، سلطان العزیز عثمان، پسر صلاحالدین ایوبی، حتی تلاش کرد اهرام جیزه را تخریب کند. کارگران او پس از هشت ماه تلاش طاقتفرسا تنها توانستند روزانه چند سنگ را جابهجا کنند و سرانجام پروژه را رها کردند. بنابراین هرم بزرگ برخلاف شگفتیهای دیگر همچنان …
