رحمان رضایی در گفت و گو با خبرنگار ورزشی خبرگزاری برنا، در خصوص درسهایی که از حضور در جام جهانی گرفته گفت: با یک سفر یک روزه هم انسان میتواند چیزهای زیادی یاد بگیرد؛ چه برسد به جام جهانی. از اردو رفتن تا بحثهای مدیریتی و فنی همه یک کلاس درس هستند. بازیکنان تیم ملی هر کشوری از جایی میآیند و از آنها هم میتوان چیزی یاد گرفت. جام جهانی یک دنیا است و هر کسی میتواند بنا به استفاده خود چیزی از آن برداشت کند. مخصوصا از نظر تاکتیکی و فنی. همه اینها مسائلی است که میتوانستم از نزدیک آن را لمس کنم و چیزی یاد بگیرم.
وی افزود: خیلی از تیمها از نظر فنی سطح بسیار بالایی داشتند. مثل اسپانیا و آرژانتین و فرانسه که مدعی قهرمانی بودند. مثلا فرانسویها از نظر اتحاد تیمی عالی و آرژانتینیها از نظر تعصب فوقالعاده بودند. همه آنها برای مسی بازی میکردند و بدون اجازه او جلو یا عقب نمیرفتند. از بازیهای اسپانیا هم به شدت لذت بردم.
مربی تیم ملی درباره اینکه دوست داشت در کادر فنی کدام تیم بود عنوان کرد: همه تیمهای مدعی در تمام زمینهها سطح بالایی دارند. چه از نظر بدنی و چه فنی. آرزوی من تنها حضور در کادر فنی ایران بود نه تیم دیگری. پیشتر به عنوان بازیکن در تیم ملی در جام جهانی بودم و این بار دوست داشتم به عنوان مربی در تیم حضور پیدا کنم. از نظر سبک فوتبالی اما اسپانیا و آرژانتین تیمهایی بودند که دوست داشتم در کادرشان حضور داشته باشم.
رضایی درباره تفاوتهای حضور در جام جهانی به عنوان بازیکن و مربی توضیح داد: به عنوان بازیکن حاشیه کمتری در جام جهانی دارید. فشار زیادی از بیرون میآید اما از فشاری که به سرمربی میآید کمتر است. دغدغهها به عنوان یک بازیکن کمتر است و وقتی بازی میکنی تمرکزت روی خود و اطرافیانت داشت اما در مربیگری این مساله بیشتر است.
وی درباره اینکه کدام مربی روی تفکرات فوتبالیاش بیشترین تاثیر را داشته اظهار داشت: هر مربی به نحوی روی تفکرات من تاثیر داشت. یک نفر از نظر اخلاقی تاثیر گذاشت و یک نفر فنی. یک نفر نبوده است. مربیان زیادی داشتم؛ چه در زمان بازی کردن و چه مربیگری. به طور کلی اما نمیتوانم یک نفر را به عنوان کسی که بیشتر از هر کس دیگری روی من تاثیر گذاشت یاد کنم. از هر کدام از مربیانم چیزی یاد گرفتم.
زمانی است که بحث باشگاهی …
