به گزارش برنا، فعالان بخش خصوصی میگویند اولویت امروز دیگر توسعه و سرمایهگذاری نیست، بلکه حفظ نیروی انسانی، تأمین نقدینگی و عبور از دوره بحران است.
برنامهریزی یکساله جای خود را به مدیریت سهماهه داد
اقتصاد ایران در ماههای اخیر با مجموعهای از شوکهای همزمان روبهرو شده است؛ از افزایش نااطمینانی و اختلال در تجارت خارجی گرفته تا دشواری تأمین مواد اولیه و کوچک شدن بازار مصرف. نتیجه این شرایط آن بوده که بسیاری از بنگاههای اقتصادی، برنامههای توسعهای خود را متوقف کرده و افق تصمیمگیری را به کوتاهترین سطح در سالهای اخیر رساندهاند.
بر اساس اظهارات فعالان اقتصادی، افق برنامهریزی که پیش از این یک تا چند سال بود، اکنون به تنها ۲ تا ۳ ماه کاهش یافته است. این یعنی بنگاهها به جای طراحی پروژههای توسعهای، تنها برای حفظ فعالیت جاری، پرداخت حقوق کارکنان و جلوگیری از تعطیلی برنامهریزی میکنند.
فشار همزمان بر تولید از چهار مسیر
بررسی شرایط فعلی نشان میدهد تولیدکنندگان به صورت همزمان با چهار چالش اصلی مواجه هستند؛ کاهش تقاضا در بازار داخلی، محدود شدن بازارهای صادراتی، اختلال در تأمین مواد اولیه و افزایش هزینههای تولید.
در بسیاری از صنایع، خانوارها به دلیل کاهش قدرت خرید، هزینههای خود را به کالاهای ضروری محدود کردهاند. این تغییر الگوی مصرف باعث کوچک شدن بازار بسیاری از صنایع شده و ظرفیت تولید کارخانهها را کاهش داده است.
در کنار آن، محدودیتهای واردات مواد اولیه و دشواری دسترسی به بازارهای خارجی، زنجیره تأمین صنایع را با اختلال روبهرو کرده است؛ موضوعی که بهویژه در کالاهای وارداتی از بازارهای شرق آسیا بیشترین اثر را بر تولید گذاشته است.
اشتغال در مرز تابآوری
یکی از مهمترین ویژگیهای دوره فعلی، تلاش بنگاهها برای حفظ سرمایه انسانی است. بسیاری از واحدهای تولیدی با وجود کاهش حجم تولید و فعالیت در تنها یک شیفت کاری، هنوز نیروی انسانی سه شیفت خود را حفظ کردهاند تا از موج بیکاری گسترده جلوگیری شود.
فعالان اقتصادی هشدار میدهند ادامه این روند بدون حمایت مالی و اعتباری، در ماههای آینده میتواند به تعدیل نیرو، کاهش اشتغال و تعطیلی …
