پایگاه خبری «العهد» لبنان در یادداشتی به قلم «اکرم بزی» نویسنده و تحلیلگر عرب نوشت: سیر تاریخی تحریمهای آمریکا علیه ایران که پس از پیروزی انقلاب اسلامی در آغاز شد و از محدودیتهای تجاری و فشار بر بخش نفت در دهه ۱۹۹۰ تا موضوع هستهای، مذاکرات و در نهایت سیاست «فشار حداکثری» ادامه یافت، نشاندهنده گسترش تدریجی ابزارهای مالی و سیاسی واشنگتن برای منزوی کردن تهران است.
با این حال، جدیدترین بسته تحریمی آمریکا این پرسش را بیش از گذشته مطرح کرده است که این فشارها تا چه اندازه میتوانند بر اقتصاد ایران اثرگذار باشند و آیا تهران همچنان قادر به مقابله با پیامدهای آن است یا خیر؛ بهویژه آنکه این تحریمها همزمان با تداوم تنشهای نظامی و فشارهای سیاسی علیه ایران اعمال میشوند.
به اعتقاد نویسنده، با وجود تبلیغات گسترده واشنگتن درباره توانایی تحریمها برای به زانو درآوردن ایران، واقعیتهای موجود تصویر متفاوتی ارائه میکند. ایران طی سالهای اخیر تلاش کرده با عضویت و حضور فعال در مجموعههایی مانند بریکس، سازمان همکاری شانگهای و سازوکارهای اقتصادی اوراسیا، شبکههای اقتصادی و مالی جایگزینی ایجاد کند که وابستگی آن به نظام مالی غرب را کاهش دهد.
در این میان، موضع چین اهمیت ویژهای دارد. پکن ضمن مخالفت با تحریمهای یکجانبه آمریکا، همچنان به همکاری اقتصادی و خرید نفت ایران ادامه میدهد. ترکیه نیز در چارچوب منافع ملی خود، سابقه حفظ مسیرهای تجاری و انرژی با کشورهای تحت تحریم را دارد. این رویکردها نشان میدهد که واشنگتن برای اعمال کامل تحریمها با موانعی جدی در سطح بینالمللی مواجه است.
از سوی دیگر، موقعیت جغرافیایی ایران امکان اجرای یک محاصره اقتصادی کامل را دشوار میکند. ایران با کشورهای متعددی در منطقه دارای مرزهای زمینی و دریایی است و به مسیرهای …
