همشهری آنلاین - مریم سرخوش: ساعت ۵ بعدازظهر پنجم فروردین، هواپیماهای جنگی در آسمان روستای «کفری» به پرواز درآمدند. چند دقیقه بیشتر طول نکشید که بمبهای کوچکی که با چتر فرود میآمدند، در دامنه کوه و نقاط مختلف روستا رها شدند.
کفری؛ روستایی در ۵ کیلومتری شیراز با جمعیتی حدود ۵ هزار نفر که در آن عصر غمانگیز چند نفر از اهالیاش به دلیل همین بمباران به شهادت رسیدند و چند نفر هم مجروح شدند. اما برای مردم اینجا، ماجرا پس از رفتن هواپیماها تمام نشد. چند روز بعد، انفجارهای دیگری در روستا رخ داد و دو کودک در حین بازی جان خود را از دست دادند و یک کودک در نزدیک محل سکونت بر اثر انفجار دچار جراحت شد.تیم پزشکی هم متوجه شده بود که برخی مجروحان، با وجود دریافت خدمات درمانی، همچنان از ضایعات پوستی غیرمعمول و مزمن رنج میبرند.
آنچه ابتدا یک حمله هوایی به یک منطقه غیرنظامی به نظر میرسید، حالا ابعاد دیگری پیدا کرده بود و نتایج مطالعات وزارت بهداشت نشان داد که در اولین روزهای فروردین ۱۴۰۵ آن هواپیماها حدود ۱۲۰ بمب کنسروی را در کفری رها کردند که آغشته به فسفر بودند. برخی از آنها هم منفجر نشدند و روزهای بعد پس از تماس یا دست زدن به تلههای متصل به آنها منفجر میشدند.
دکتر شاهین آخوندزاده، معاون تحقیقات و فناوری وزارت بهداشت در تلویزیون همشهری (فیلم کامل گفتگو را اینجا ببینید) روایت عجیبی از این ماجرا دارد و برای اولین بار مستندات مربوط به این واقعه تلخ را در تلویزیون همشهری مطرح میکند. به گفته او مقاله این جنایت جنگی هم نوشته و قرار است در یکی از مجلات بینالمللی منتشر شود.
آخوندزاده البته تاکید میکند که کفری تنها جنایت جنگی باقیمانده از آن ایام جنگ ۴۰ روزه نیست و نباید حملهای که به تنها آمبولانس دریایی جزیره هرمز شد و آن را از بین برد را هم فراموش کرد. آمبولانسی که تنها امید ساکنان جزیره برای رساندن بیمارانشان به مراکز درمانی شهر بود. بمبچههایی شبیه کنسرو
آخوندزاده میگوید: گزارشهایی از بمبارانهای غیرعادی، بهویژه در استانهای فارس و بوشهر، به دست وزارت بهداشت رسیده بود؛ گزارشهایی درباره بمبچههایی شبیه کنسرو که پس از بمباران در مناطق مختلف پراکنده میشدند و تلفات و مصدومیتهایی غیرمتعارف به جا میگذاشتند.
به گفته او، یکی از …
