همشهری آنلاین، فرخنده رفائی: یادگیری زبان برای بسیاری از افراد با نصب یک اپلیکیشن روی گوشی آغاز میشود؛ چند دقیقه تمرین روزانه، حفظ یک زنجیره طولانی از روزهای متوالی و دریافت امتیاز میتواند این تصور را ایجاد کند که با ادامه همین روند، سرانجام به تسلط کامل میرسیم. اما کارشناسان زبانشناسی معتقدند با اینکه اپلیکیشنها ابزارهای مفیدی هستند، اما نمیتوانند جایگزینی برای تجربه واقعی استفاده از زبان باشند.
به گزارش پاپسای، اپلیکیشنهایی مانند دولینگو و بابل، زبان را به درسهای کوتاه و تکرارشونده تقسیم میکنند و با ترکیب صدا، متن و تصویر، ارتباط میان شکل کلمات با تلفظ و معنای آن را تقویت میکنند. یکی از مزیتهای مهم این روش، «تمرین فاصلهدار» است؛ یعنی بهجای اینکه فرد تمام مطالب را در یک جلسه فشرده یاد بگیرد، آنها را در چند نوبت و طی روزها یا هفتهها مرور کند. پژوهشها نشان دادهاند این روش میتواند ماندگاری مطالب در حافظه را افزایش دهد.
اپلیکیشنها همچنین برای یادگیری واژگان، عبارتهای کوتاه و مطالبی که به تکرار و حفظ کردن نیاز دارند، عملکرد خوبی دارند. برخی پژوهشها حتی نشان دادهاند که تکمیل بخشهایی از دورههای زبان فرانسوی و اسپانیایی دولینگو میتواند مهارت خواندن و شنیدن زبانآموز را به سطح دانشجویانی برساند که چهار ترم دانشگاهی زبان گذراندهاند؛ البته در این پژوهشها مهارت «صحبت کردن و نوشتن» بررسی نشده بود.
اما مشکل اصلی زمانی ظاهر میشود که زبانآموز بخواهد از آموختههایش در دنیای واقعی استفاده کند. تمرینهای گفتاری اپلیکیشنها معمولا کنترلشدهاند؛ کاربر باید یک عبارت مشخص را تکرار کند یا پاسخ مورد انتظار را بدهد. در یک گفتوگوی واقعی اما باید همزمان منظور طرف مقابل را بفهمد، به پاسخهای غیرقابلپیشبینی واکنش نشان دهد، سوءتفاهمها را برطرف کند و خود را با شیوه صحبت کردن فرد مقابل تطبیق دهد.
بیشتر بخوانید: ساعتهای پنهان مغز | چرا برخی خاطرات هرگز پاک نمیشوند؟ این کلید فیزیکی دسترسی به اپلیکیشنهای اعتیادآور را قطع میکند علم، پشت یک تجربه خوشایند | چرا بوی کاج حال ما را بهتر میکند؟ …
