همشهریآنلاین - پروانه بندپی: اختلال در مسیرهای واردات دارو و دشوار شدن دسترسی به مواد اولیه، زنگ هشدار را برای صنعت دارویی به صدا درآورده است.
بخش قابلتوجهی از مواد اولیهی مورد استفاده در تولید دارو همچنان از خارج کشور تأمین میشود و بسته ماندن یا مختل شدن مسیرهای دریایی، هزینه و زمانِ رساندن این مواد به کشور را افزایش داده است؛ مسالهای که اگر ادامه پیدا کند، میتواند کاهش تولید و تشدید کمبود برخی داروها را به دنبال داشته باشد. کمبود یا بحران دارو؟
دکتر هادی احمدی، عضو هیأتمدیره انجمن داروسازان ایران در گفتگو با همشهری، با اشاره به شرایط ایجادشده پس از جنگ و اختلال در مسیرهای واردات، معتقد است: «هنوز در حوزه دارو به مرحله بحران نرسیدهایم، اما ادامه این وضعیت میتواند زنجیره تأمین دارو را تحت فشار بیشتری قرار دهد.»
عضو هیأتمدیره انجمن داروسازان ایران توضیح میدهد که «تعریف بحران با کمبود فرق دارد» و در شرایط فعلی بخش قابلتوجهی از داروهای مورد نیاز کشور همچنان در دسترس است.
به گفته احمدی، ذخایر استراتژیک سازمان غذا و دارو و موجودی دارو در داروخانههای کشور فعلاً امکان تداوم تأمین را فراهم کرده است.
او موجودی دارو در حدود ۱۸ هزار داروخانه کشور را نیز بخشی از این ذخیره میداند و میگوید: «در بسیاری از داروخانهها هنوز برای چند ماه دارو وجود دارد. با این حال، این ذخایر نامحدود نیستند و در صورت ادامه اختلال در تأمین، بهتدریج کاهش پیدا میکنند.» مواد اولیه موجود نیست
مسئله اصلی اما فقط داروی آماده مصرف نیست؛ بخشی از نگرانی به موادی بازمیگردد که باید به کارخانه برسند تا اساساً دارویی برای عرضه تولید شود.
احمدی با اشاره به وابستگی صنعت دارویی کشور به واردات تأکید میکند: «درست است که حدود ۵۰ درصد مواد اولیه ما در داخل تولید میشود، اما بسیاری از مؤلفههای تولید دارو نیازمند واردات است.»
به گفته او «مواد اولیه، پیشسازهای دارویی و برخی تجهیزات و الزامات تولید همچنان از خارج تأمین میشوند و نمیتوان همه اجزای زنجیره تولید را ۱۰۰ درصد در داخل کشور تأمین کرد.»
او میگوید: «از آنجا که بخش عمده واردات ما از طریق مسیرهای دریایی انجام میشد و این مسیر مدتهاست بسته است و مشخص نیست چه زمانی باز خواهد …
