همشهریآنلاین- سحر جعفریان عصر: رد قطرههای اشک روی گونههای بیش از ۲۰کودک قد و نیمقد از تماشای پردههای احساسی نمایش سندبادهنوز خشک نشده که صدای خندهیشان از شنیدن دیالوگ پایانی آن، «بادبانها رو بکشید...» میان زمینهای پاییندست دشتوک (روستایی در شهرستان سراوان و نزدیک خط مرزی پاکستان) میپیچد. کودکان با لباسهای محلی، زانو به زانوی هم، مقابل تریلی بزرگ تماشاخانه سیار کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان به خاک نشستهاند و چشم دوختهاند به صحنه کوچک تئاتر که میان اتاقک آن اجرا میشود. این یکی از بسیار سفرهایتریلی تماشاخانه سیار کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان به شهرها و روستاهای دور و نزدیک ایران است. تماشاخانه سیارکانون برای اهالی شهرها و روستاهای دور و نزدیک فقط یک تریلی با نمای نقاشی شده و رنگارنگ نیست، شهر فرنگیست که با قصه و نمایش و عروسک، تخیلشان را به آرزوهای تازه پیوند میزند و آیندهیشان را نیز به روزهای متفاوت میرساند.
۲ بار چرخیدن دورِ ایران با تریلیِ آلمانی
بعد از سالها جادهنوردی میان نقشه ایران از این شهر به آن روستا، گاهی در گرمای داغ جنوب و سرمای استخوانسوز غرب، گاهی هم در هوای مرطوب و شرجی شمال یا آب و هوای خشک مرکز و شرق کشور حرکت میکرد، حالا هم گوشهای دنج از یکیاز پارکینگهای کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، چرخهایش قرار گرفته و خستگی درمیکند…خستگی بیش از ۴۰ سال تماشاخانه سیار کانون بودن و جابهجایی هزاران هنرمند و صدها گروه نمایشی. ۴۰ سال راندن برای شاد کردنکودکان و نوجوانان روستایی و عشایری و همچنین نمایشتئاترهایی از طوطی و بازرگان تا شنلقرمزی. نخستین تریلیتماشاخانه سیار کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان سال ۱۳۵۳ به سفارش کانون در آلمان ساخته شد و تا سال ۱۳۹۴ نیز۲ دور کامل، گِرداگرد ایران برای اجرای انواع نمایش از عروسکی تا خیمهشببازی چرخید.
تریلی بزرگی که تا رنگِ نقاشیهای کودکانه دیواره بیرونی اتاقکش در دور دست جادهایپُر پیچ و خم، سر سبز، خاکی یا که صعبالعبور پیدامیشد، بچههایی کنجکاو، بیشتر اما خندان برای استقبال به سویش میدویدند. بچههایی که پیش از آن، تئاتر ندیده وبسیاریشان شغلی جز کشاورزی و دامپروری و قالیبافی نمیشناختند تا در آینده دست بگیرند. بچههایی که زندگیشان به قبل و بعد …
