به گزارش همشهری آنلاین، وقتی صحبت از کمبود پزشک میشود، نخستین راهکاری که به ذهن بسیاری از سیاستگذاران میرسد، افزایش ظرفیت پذیرش دانشجوی پزشکی است؛ اما مسئولان آموزشی دانشگاهها میگویند این تصمیم، اگر بدون توسعه زیرساختها اجرا شود، نه تنها مشکل را حل نمیکند بلکه کیفیت آموزش پزشکان آینده را نیز تحت تأثیر قرار میدهد. نکتهای که دکتر شباهنگ جعفرنژاد، معاون آموزشی دانشگاه علوم پزشکی ایران هم در نشست خبری خود به آن اشاره و عنوان کرد: مخالف افزایش ظرفیت دانشجویان نیستیم، اما این افزایش باید متناسب با امکانات آموزشی، فضای فیزیکی، تعداد اعضای هیئت علمی، بودجه و فناوریهای آموزشی باشد.
او با بیان اینکه ظرفیت واقعی برخی کلاسهای دانشگاه حدود ۱۲۰ نفر است، اظهار کرد: اما در عمل گاهی تا ۸۰۰ دانشجو در هر ورودی به دانشگاه معرفی میشوند؛ موضوعی که باعث شده حتی در برخی کلاسها دانشجویان روی زمین بنشینند یا آموزش به صورت ترکیبی حضوری و مجازی برگزار شود.
به گفته جعفرنژاد، دانشگاه برای مدیریت این شرایط، کلاسها را به شکل نوبتی برگزار کرده است؛ به این صورت که بخشی از دانشجویان به صورت حضوری و گروه دیگر به شکل آنلاین در کلاس شرکت میکنند و در جلسات بعد جای خود را عوض میکنند.
با این حال او معتقد است این راهکارها، درمان موقت هستند و جای توسعه واقعی زیرساختها را نمیگیرند. آموزش پزشکی فقط کلاس درس نیست
معاون آموزشی دانشگاه علوم پزشکی ایران هشدار داد که مهمترین آسیب افزایش ظرفیت، زمانی نمایان میشود که دانشجویان وارد بخشهای بالینی بیمارستان میشوند. به گفته او، بخشی که پیشتر برای آموزش ۱۵ کارآموز طراحی شده بود، امروز گاهی باید پذیرای ۴۰ دانشجو باشد؛ شرایطی که هم فرصت یادگیری دانشجویان را محدود میکند و هم روند درمان بیماران را تحت تأثیر قرار میدهد.
او تأکید کرد: آموزش پزشکی برخلاف بسیاری از رشتهها صرفاً به کلاس درس وابسته نیست و بخش مهمی از یادگیری در کنار تخت بیمار و در محیط درمانی شکل میگیرد؛ بنابراین افزایش تعداد دانشجویان بدون افزایش ظرفیت بیمارستانهای آموزشی، کیفیت آموزش را کاهش خواهد داد. شبیهسازها به کمک آموزش میآیند
یکی از مهمترین راهکارهایی که دانشگاه علوم پزشکی ایران برای کاهش فشار ناشی از افزایش ظرفیت دنبال …
