پاسخ این پرسش، مفهومی به نام رگولاتوری (Regulation) را میسازد. در این گزارش بررسی میکنیم رگوله بروکر چیست، یک مجوز واقعی چه الزاماتی برای شرکت ایجاد میکند، تفاوت رگولاتورهای معتبر و مجوزهای صوری در چیست و کاربر ایرانی پیش از ثبت نام باید چه چیزهایی را بررسی کند. رگوله بروکر چیست؟
رگوله بودن یعنی یک شرکت کارگزاری تحت نظارت نهاد ناظر مالی یک کشور فعالیت میکند و در برابر آن نهاد پاسخگو است. این نهاد مجوز فعالیت صادر میکند، عملکرد شرکت را زیر نظر میگیرد و در صورت تخلف، اختیار جریمه یا لغو مجوز دارد.
تفاوت اصلی یک شرکت رگولهشده با یک شرکت ثبتشدهی معمولی در همین است. ثبت شرکت فقط یعنی آن شرکت بهطور قانونی وجود دارد. رگوله بودن یعنی نحوهی رفتار آن شرکت با پول مشتری، تحت نظارت است. یک مجوز واقعی چه الزاماتی ایجاد میکند؟
رگولاتوری در عمل یک لوگو در پایین صفحهی سایت نیست و مجموعهای از تعهدات قابل سنجش است. مهمترین این الزامات پنج مورد است: تفکیک حساب مشتری از حساب شرکت، به این معنا که پول مشتریان در حسابهای جداگانه نگهداری میشود و شرکت اجازهی استفاده از آن برای هزینههای خود را ندارد. الزام به داشتن حداقل سرمایه، تا شرکت توان مالی پاسخگویی به تعهداتش را داشته باشد. گزارشدهی دورهای به نهاد ناظر دربارهی وضعیت مالی و عملیات شرکت. وجود سازوکار رسیدگی به شکایت مشتریان، مستقل از خود شرکت. در برخی حوزههای نظارتی، عضویت در صندوق جبران خسارت که در صورت ورشکستگی شرکت، بخشی از دارایی مشتری را پوشش میدهد.
وقتی این پنج مورد را کنار هم بگذارید، معنای واقعی رگوله بودن روشن میشود. این الزامات هزینهی قابل توجهی برای شرکت دارند و به همین دلیل، هر شرکتی حاضر به پذیرش آنها نیست. تفاوت رگولاتورهای سطح یک با مجوزهای آفشور
همهی مجوزها ارزش یکسانی ندارند و تفاوتشان بسیار زیاد است.
نهادهای ناظر اروپا، بریتانیا، آمریکا و استرالیا در سطح اول قرار میگیرند. الزامات سرمایهای سنگین دارند، نظارت مستمر اعمال میکنند و سابقهی جریمه کردن شرکتهای متخلف در آنها قابل مشاهده است. …
