اربعین را به رنگ سیاهش میشناسند؛ به رنگ کتیبهها، بیرقها و لباس زائرانی که قدم در راه عاشقی میگذارند. رنگ غالب این اقیانوس انسانی، همیشه سیاه بوده است؛ رنگ عزا و ماتم برای سیدالشهدا(ع).
همشهری آنلاین: اما امسال، در میانه این اقیانوس ۲۲ میلیون نفری که از هر گوشه جهان خود را به کربلا رسانده بودند، رنگ دیگری از جنس خشم و مطالبه سر برآورده بود؛ سرخ. سرخی خونخواهی. چیزی در هوای کربلا تغییر کرده بود. امسال، در دست هزاران زائر ایرانی، در کنار پرچمهای متبرک به نام حسین(ع) و عباس(ع)، پرچمهای سرخی دیده میشد که حامل پیامی روشن و بیپرده بودند. عبارات «یا لثارات الحسین» و «باید برخاست» که بر این بیرقها نقش بسته بود، پژواک یک خواسته جدید در دل این سنت دیرین بود؛ انتقام.
این پرچمها، پیوندی عمیق میان تاریخ و امروز برقرار میکردند. همانطور که فریاد «یا لثاراتالحسین» قرنهاست که طلب خون …
