به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو، رهبر شهید انقلاب با تأکید بر ریشه قرآنی وحدت، تصریح میکنند: «وحدت... یک تاکتیک نیست، وحدت یک اصلی از اصول اسلام است، وحدت یک امر قرآنی است.» ایشان برای تبیین این اصل، به آیه شریفه «وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللهِ جَمیعاً وَلا تَفَرَّقُوا» استناد کرده و یادآور میشوند که حتی در اعتصام به حبلالله، یعنی مهمترین وظیفه دینی، «اجتماع» مورد تأکید قرار گرفته است.
از همین منظر، مسجد تنها محل انجام یک فریضه فردی نیست؛ بلکه بستری برای شکلگیری اجتماع مؤمنان است. نماز جماعت، نماز جمعه، مناسک حج و دیگر شعائر جمعی، همگی نشان میدهند که در منطق اسلام، ایمان در کنار «اجتماع» معنا و قدرت بیشتری پیدا میکند.
مسجد؛ میدان عملی تحقق وحدت
اگر وحدت یک اصل قرآنی است، مسجد یکی از مهمترین عرصههای عملیاتی شدن این اصل به شمار میرود. مسجد میتواند محل حضور مشترک مسلمانان، گفتوگو، همدلی، شناخت متقابل و مقابله با سوءتفاهمهایی باشد که دشمنان امت اسلامی برای ایجاد آن تلاش میکنند.
رهبر شهید انقلاب با اشاره به همین ضرورت میفرمایند: «امروز مرتّباً تلاش میشود که بین فِرَق مسلمین، بین شیعه و سنّی اختلاف ایجاد بشود؛ تلاش جدّی و برنامهریزیشده.» از این منظر، مسجد میتواند در برابر این پروژه تفرقهافکنانه نقش یک سنگر اجتماعی را ایفا کند؛ سنگری که در آن، تفاوتهای مذهبی نه به عامل دشمنی، بلکه در چارچوب اشتراکات بزرگتر اسلامی مدیریت میشود.
از شعار وحدت تا برنامهریزی برای وحدت
یکی از نکات مهم در فرمایشات رهبر شهید انقلاب، پرهیز از تقلیل وحدت به برگزاری مراسم و سخنرانی است. ایشان صریحاً هشدار میدهند: «تصوّر نکنیم با این [کار] که ما هر سال در هفتهی وحدت دور هم مینشینیم، سخنرانی میکنیم... وظیفهی ما انجام گرفته؛ نه، وظیفه با این چیزها تمام نمیشود.»
بنابراین، مسجد نباید صرفاً در مناسبتهایی مانند هفته وحدت میزبان برنامههای نمادین باشد؛ بلکه باید وحدت را به یک جریان مستمر فرهنگی و اجتماعی تبدیل کند. برگزاری نمازهای جماعت با حضور پیروان مذاهب مختلف، نشستهای مشترک علما و نخبگان، برنامههای قرآنی و فرهنگی …
