نورنیوز-گروه بینالملل : سفر فیلد مارشال عاصم منیر، فرمانده ارتش پاکستان، به تهران در شرایطی انجام میشود که روابط ایران و پاکستان در مسیر توسعه مناسبات همهجانبه قرار دارد و اسلامآباد نیز طی ماههای اخیر کوشیده است در قامت میانجی، زمینهای برای پایان جنگ میان ایران و آمریکا و مهار پیامدهای منطقهای و جهانی آن فراهم کند. با این حال، واقعیتهای میدانی و سیاسی امروز با روزهای آغاز این ابتکار تفاوتی بنیادین یافته و استمرار میانجیگری، بدون درک این تحولات، راه به جایی نخواهد برد. همسایگی؛ ستون پایدار روابط تهران و اسلامآباد
ایران و پاکستان، دو همسایهای هستند که مسیر تعامل و همگرایی را در سیاست خارجی خود برگزیدهاند. جمهوری اسلامی ایران بر مبنای رویکرد «همسایهگرایی» همواره بر توسعه روابط با کشورهای پیرامونی تأکید داشته و برای این مناسبات محدودیتی قائل نشده است. پاکستان نیز به دلیل مرز طولانی با ایران، جایگاهی ویژه در این منظومه دارد؛ بهویژه آنکه دو کشور با چالشهای امنیتی، فعالیت گروههای تروریستی و مداخلات بیگانگان با هدف ایجاد ناامنی و تجزیهطلبی مواجهاند.
در حوزه اقتصادی نیز تهران و اسلامآباد هدفگذاری تجارت ۱۰ میلیارد دلاری را دنبال میکنند و بخش مهمی از این همکاری در قالب پایانهها، بازارچهها و مراکز اقتصادی مرزی قابل تحقق است. مبارزه با تروریسم و تأمین امنیت پایدار نیز از دیگر محورهای مشترک دو کشور است که در قالب توافقات دفاعی و برگزاری رزمایشهای مشترک دنبال شده است. از این منظر، سفر عاصم منیر را باید امتداد طبیعی روند همگرایی تهران و اسلامآباد دانست؛ روندی که ظرفیت ایجاد دستاوردهای قابل توجه برای هر دو کشور را دارد. میانجیگری بدون تغییر رفتار آمریکا بینتیجه است
پاکستان طی ماههای گذشته تلاش کرد میان ایران و آمریکا میانجیگری کند و این تلاشها در خردادماه به تفاهمنامه اسلامآباد و امضای آن از سوی رؤسای جمهور دو کشور انجامید. اسلامآباد در این مسیر با طرفین و حتی بازیگران منطقهای و فرامنطقهای رایزنیهای گستردهای انجام داد، اما زیادهخواهیهای …
