نورنیوز-گروه اجتماعی : یک مطالعه تحلیلی جدید که در مجله Science China Information Sciences منتشر شده است، نشان میدهد که جدیترین چالشی که ممکن است از همگرایی فزاینده انسانها و هوش مصنوعی ناشی شود، "شورش ماشین" نیست، بلکه شکاف فزاینده بین سرعت توسعه فناوری و قابلیتهای بیولوژیکی انسان و پیامدهای اجتماعی و اخلاقی ناشی از آن است.
محققان توضیح دادند که مغز انسان طبق یک ریتم بیولوژیکی که هزاران سال طول میکشد، تکامل مییابد، در حالی که سیستمهای هوش مصنوعی تنها در عرض چند ماه و گاهی چند هفته، بهروزرسانیهای اساسی را تجربه میکنند. آنها این تفاوت در سرعت توسعه را یکی از برجستهترین چالشهایی توصیف کردند که بشریت ممکن است در سالهای آینده با آن روبهرو شود. مغز انسان: ساختاری پایدار برای صدها هزار سال
محققان خاطرنشان کردند که مغز انسان حدود ۳۰۰۰۰۰ سال پیش به شکل فعلی خود رسیده است و ساختار اساسی و مکانیسمهای انتقال سیگنال عصبی آن از آن زمان تا حد زیادی پایدار مانده است.
مغز تنها حدود ۲۰ وات برق مصرف میکند، در حالی که سیگنالهای عصبی با سرعتی بین یک تا ۱۰۰ متر در ثانیه حرکت میکنند و سرعت شلیک نورونها از ۱۰۰ تا ۲۰۰ بار در ثانیه تجاوز نمیکند. محدودیتهای جمجمه و متابولیک نیز محدودیتهای طبیعی بر سرعت پردازش و ظرفیت حافظه کاری اعمال میکنند.
اگرچه مغز توانایی سازگاری از طریق فرآیندی به نام نوروپلاستیسیته را دارد، اما این تغییرات به تدریج از طریق پیکربندی مجدد اتصالات عصبی رخ میدهند و همگام شدن با پیشرفتهای فناوری را بسیار دشوار میکنند.
در مقابل، سیستمهای هوش مصنوعی با سرعت فزایندهای تغییر میکنند. مدلهای مدرن به هماهنگی دهها هزار پردازنده متکی هستند و میتوانند در عرض چند هفته دوباره طراحی و در سطح جهانی مستقر شوند.
با این حال، این سرعت با قیمت بالایی همراه است. آموزش مدلهای بزرگ نیازمند مصرف انرژی بسیار زیاد و قابلیتهای محاسباتی پیشرفته در مراکز داده است.
محققان این اختلاف …