وی با تشریح آب سیاه مادرزادی اظهار کرد: این بیماری ممکن است از بدو تولد در نوزاد وجود داشته باشد یا علائم آن در سالهای نخست پس از تولد بروز کند.
دکتر عظیمی افزود: آب سیاه مادرزادی میتواند به دو شکل اولیه و ثانویه ظاهر شود که نوع ثانویه گاهی همراه با بیماریهای سیستمیک و گاهی بدون همراهی با بیماریهای دیگر بروز میکند. علائم هشداردهنده آب سیاه مادرزادی
این متخصص چشمپزشکی با اشاره به مهمترین نشانههای بیماری، بیان کرد: اشکریزش، ترس از نور یا فوتوفوبیا و بستن پلکها یا بلفارواسپاسم از جمله علائمی هستند که میتوانند والدین را نسبت به ابتلای نوزاد به آب سیاه مادرزادی مشکوک کنند.
دکتر عظیمی ادامه داد: در صورت مشاهده این علائم، مراجعه به چشمپزشک و انجام بررسیهای تخصصی ضروری است.
وی همچنین بزرگ بودن قرنیه یا مگالوکورنیا، بهصورت یکطرفه یا دوطرفه، و کدورت قرنیه را از دیگر نشانههای این بیماری برشمرد و گفت: توجه به وضعیت قرنیه نوزاد میتواند در تشخیص زودهنگام بیماری نقش مهمی داشته باشد.
عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی شیراز خاطرنشان کرد: بر اساس پروتکل فعلی، وضعیت قرنیه تمام نوزادان باید در جریان اقدامات پرستاری مورد بررسی قرار گیرد.
وی با تأکید بر اهمیت توجه والدین به سابقه خانوادگی بیماریهای چشمی، گفت: والدینی که سابقه خانوادگی آب سیاه دارند، در صورت مشاهده هر یک از علائم هشداردهنده در نوزاد باید برای ارزیابی و معاینه تخصصی به چشمپزشک مراجعه کنند. جراحی؛ درمان اصلی آب سیاه مادرزادی
دکتر عظیمی درباره روشهای درمان آب سیاه مادرزادی نیز اظهار کرد: درمان اصلی این بیماری جراحی است؛ با این حال، تا زمان آماده شدن بیمار برای عمل جراحی، ممکن است برای کنترل شرایط بیمار از درمانهای دارویی نیز استفاده شود.
وی توضیح داد: در نوع اولیه بیماری، جراحیهای زاویه چشم از جمله ترابکولوتومی و گونیاتومی انجام میشود که میتوانند از داخل یا خارج چشم صورت گیرند. انتخاب روش جراحی به عواملی مانند شدت بیماری و میزان شفافیت قرنیه بستگی دارد.
این فلوشیپ گلوکوم ادامه داد: در موارد پیشرفتهتر یا زمانی که بیمار به درمانهای اولیه پاسخ مناسبی ندهد، ممکن است جراحی زاویه برای بار دوم انجام شود.
وی در پایان خاطرنشان کرد: در صورت عدم پاسخ به این روشها، سایر گزینههای درمانی با توجه به شرایط بیمار بررسی و انتخاب خواهند شد.
