
به گزارش اصلاحات نیوز؛
مرتضی مبلغ در ارزیابی علل مخالفت برخی جریانهای سیاسی با مذاکراتی که از سوی قوه عاقله نظام به عنوان یکی از ابزارهای تامین منافع ملی و استیفای حقوق ملت ایران در جریان است، گفت: بارها گفته شده که اصولا «دیپلماسی و میدان» در امتداد هم هستند و هیچ جنگی هم بدون مذاکره به پایان نمیرسد؛ اینها مسائل روشن و تجربه شده هستند.
وی مخالفان مذاکره را به دو گروه تقسیم کرد و گفت: دسته اول کسانی هستند که واقعا از روی اعتقاد بحثهایی را مطرح میکنند و دلیل آنها تجارب گذشته است، آنها میگویند در گذشته مذاکره کردیم، اما وسط کار دشمن زیر میز مذاکره زد پس دیگر نباید مذاکره کنیم.
معاون سیاسی وزارت کشور دولت اصلاحات ادامه داد این افراد باید توجه کنند که مثلا ما در دورههای گذشته پای میز مذاکره نمیرفتیم و دشمن به ما حمله میکرد، نتیجه این میشد که میگفتند طرف مقابل خواست مذاکره کند، اما ایران سرسختی کرد و نرفت؛ بنابراین ما نه تنها حقانیت کنونی را پیدا نمیکردیم و مظلومیت ما به جهان نشان داده نمیشد، بلکه نمیتوانستیم اینقدر قدرتمندانه از خودمان دفاع کنیم.
معاون سیاسی وزارت کشور دولت اصلاحات تصریح کرد: بنابراین حتی اگر مذاکره هم کردیم در نهایت مشخص شد که دشمن، جنایتکار است و به هیچ قانونی پایبند نیست. در آن زمان نیز در عین اینکه مذاکره میکردیم نیروهای نظامی ما آماده بودند که اگر ظلم، جنایت یا تجاوزی شد، محکم دفاع کنند که همین کار را هم انجام دادند؛ بنابراین به هر دلیلی سر باز زدن از هر مذاکرهای جز بهانه دادن به دشمن، هیچ نتیجه دیگری ندارد.
مبلغ با انتقاد از برخی اتهامات به مذاکرهکنندگان گفت: اصولا به هر دلیلی، تصور اینکه مسئولان ما پای میز مذاکره از مواضع خود کوتاه میآیند نادرست است و تجربه نیز نشان داده است که به هیچ وجه اینگونه نیست. زیرا مذاکرهکنندگان نیز از همین ملت و حاکمیت هستند و در واقع همانگونه که نیروهای نظامی از کیان کشور دفاع میکنند، آنها نیز در حوزه دیپلماسی از منافع کشور دفاع میکنند.
هیچ تفاوتی میان تعهد نیروهای نظامی و دیپلماسی وجود ندارد
وی با تاکید بر اینکه هیچ تفاوتی میان تعهد نیروهای نظامی در میدان و نیروهای دیپلماسی وجود …








