به گزارش مشرق، شکست نظامی آمریکا و رژیم اسرائیل در برابر ایران، یکی از موضوعاتی است که در گزارشها و تحلیلهای بسیاری از اندیشکدهها و تحلیلگران ترکیه تکرار میشود.
آنان میگویند، وضعیت تنگه هرمز بر مجموعهای از وابستگیهای ترکیه تاثیر مستقمی برجای نهاد و از دیگر سو، در دریای سیاه نیز، شرایط برای ترکیه دشوار شده است.
بر اساس یک سنت راهبردی مرسوم، دریای سیاه برای آنکارا یک دارایی ژئوپلیتیکی و زیرساختیِ حیاتی است و در همان حال، تنگه هرمز یک گلوگاه غیرمستقیم اما بسیار مهم کالا و قیمت انرژی است. در نتیجه آنکارا نمیتواند صرفاً به امنیت دریای سیاه اهمیت بدهد و خود را از پیامدهای تنش در تنگه هرمز مصون بداند.
ترکیه در دریای سیاه، هم ساحل دارد، هم تنگههای بسفر و داردانل را کنترل میکند و هم بخش مهمی از امنیت انرژی و تجارت خود را از مسیر روسیه و قفقاز تعریف کرده و میدان گازی ساکاریای ترکیه نیز در همین خط ساحلی قرار دارد.
به همین خاطر است که انستیتوی تحقیقات سیاست خارجی (FPRI) امنیت انرژی و جایگاه ترکیه در دریای سیاه را از ارکان راهبرد ژئواکونومیک آنکارا میداند.
به موازات آن، وابستگی ترکیه به تنگه هرمز عمدتاً از مسیر نفت و LNG خلیج فارس و اثر جهانی قیمت انرژی است. بر اساس گفتههای آلپ ارسلان بیرقدار وزیر انرژی و منابع طبیعی ترکیه، تنها حدود ۱۰٪ وابستگی نفتی ترکیه مستقیماً به خاورمیانه مربوط است و بستهشدن تنگه هرمز لزوماً به معنای قطع فوری نفت ترکیه نیست، اما شوک قیمتی آن بسیار جدی است و هر یک دلار افزایش قیمت نفت حدود ۴۰۰ دلار به هزینه انرژی ترکیه اضافه میکند.
آمارهای متخصصین انرژی نشان داده که بحران در تنگه هرمز در سال ۲۰۲۶ نزدیک به ۸ میلیارد دلار به هزینههای واردات نفت ترکیه افزوده و هزینه واردات گاز را نیز با افزایشی ۶ و نیم میلیارد دلاری مواجه کرده است.
در اثنای اختلال در تنگه هرمز به خاطر رفتارهای قلدرانه و سرکشانه آمریکا و رژیم اسرائیل، ترکیه به مسیر جایگزین اتصال انرژی و تجارت آسیا–اروپا میاندیشد و این تنگه مهم، مستقیماً بر محاسبات ژئواکونومیک آنکارا اثر میگذارد.
بنابراین به طور خلاصه دریای سیاه برای ترکیه «حیاط استراتژیک و مسیر مستقیم انرژی و تجارت» و تنگه هرمز نیز «شریان بیرونی انرژی و تعیینکننده قیمت» …
