به گزارش مشرق ، فشار بر دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا برای پایان دادن به جنگ افروزی علیه ایران تنها ناشی از قیمت جهانی نفت نیست؛ بلکه هزینه این جنگ بر سرمایهگذاریهای خارجی در بخش انرژی در خلیج فارس نیز به منبع نگرانی شدید برای دولتها و شرکتهای بین المللی تبدیل شده است، به ویژه که این هزینه همچنان روند صعودی دارد و حتی در زمان توقف موقت حملات نظامی نیز کاهش پیدا نمیکند.
این خسارت ها به صورتی است که تا زمانی که گزینه بازگشت به جنگ ممکن باشد، سطح خطر بالا باقی میماند و این روند مانع از انجام هرگونه عملیات بازسازی جامعِ خسارتها، افزایش تولید یا تزریق سرمایهگذاری جدید در بازار انرژی منطقه می شود.
وبگاه المیادین در گزارشی به این موضوع پرداخته و می نویسد که هرچند در حال حاضر برآوردهای دقیق یا حتی اولیهای از میزان زیانهای وارده بر این سرمایهگذاریها وجود ندارد، اما تمام شاخصها و دادهها حاکی از زیانهای مستقیم و غیرمستقیم هنگفتی است که از جمله آنها کاهش بازده سرمایهگذاری حاصل از داراییها و سرمایهگذاریهای خارجی به دلیل توقف یا کاهش تولید، یا هدف قرار گرفتن برخی تاسیسات راهبردی است که ارزش آنها حدود ۳۰۰ میلیارد دلار برآورد میشود.
در این زمینه، برخی گزارشهای بینالمللی فاش کردند که زیان شرکت «اکسون موبیل» ناشی از آسیب دیدن تاسیسات گازی در مجتمع رأس لفان قطر میتواند تا پنج میلیارد دلار از درآمد سالانهاش برسد. همچنین شرکت شل به دلیل تعطیلی تاسیسات پرل و اختلال در حرکت کشتیها در تنگه هرمز، تولید خود را در قطر کاملاً متوقف کرد. وضعیت مشابه برای شرکت توتال و دیگر شرکتهای بین المللی نیز وجود دارد که بخشی یا تمام تولید خود را متوقف کردهاند. از این رو، تحلیل مرکز پژوهشی «چتمهاوس» به صراحت هشدار داده است که هدف قرار دادن تاسیسات بزرگ، زیانهایی بسیار بزرگتر، نه تنها برای کشورهای تولید کننده، بلکه برای شرکتهای خارجی فعال در این کشورها به بار خواهد آورد.
خسارتهای عملیاتی که زودگذر نیستند
درست است که بیشترین خسارت متوجه زیرساختهای تاسیسات نفتی و گازی متعلق به دولتها شده و برآوردهای منتشره از نیاز به تأمین مالی حدود ۶۰ میلیارد دلار برای تعمیر آن خسارتها و بازتوانی تاسیسات حکایت دارد، اما این امر اهمیت زیانهای عملیاتی …
