به گزارش مشرق، دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، در ادامه نقض عهد و عدم پایبندی های خود به توافقات بین المللی پس از امضای تفاهم نامه اسلام آباد با متهم کردن ایران به نقض تفاهم، بار دیگر صرفا با با انتشار پستی در شبکه اجتماعی تروث سوشیال مدعی شد «به دلیل نقض آتشبس، به اهدافی در خاک ایران حمله کردهاند.» این فرار به جلوی رئیس جمهور آمریکا که به شدت یادآور توییتها و مواضع زمان جنگ رمضان ترامپ بود، در شرایطی مطرح میشود که پس از ۱۷ ماه ژوئن، ایران و آمریکا در دوران آتشبس قرار داشته و به یک تفاهمنامه ۱۴ مادهای دست یافته بودند. ریشه این تنشهای جدید را باید بر سر تفسیر و اعمال نظر طرفهای آمریکایی از این تفاهمنامه جستجو کرد. آمریکاییها تلاش کردند تفسیر و خروجی مطابق با منافع راهبردی خود را در میدان عملی سیاست اجرا کنند؛ رویکردی که شباهت بسیار زیادی به عملکرد آنها در قبال پرونده لبنان دارد.
در واقع، ایالات متحده خواهان ترتیباتی است که با تفاهمنامهای که خودش پای آن را امضا کرده، متفاوت باشد. آنچه در عمل مشاهده میکنیم این است که واشنگتن تلاش میکند تا راهی برای رسیدن به یک خروجی بسیار مطلوب برای خود از این تفاهمنامه پیدا کند، در حالی که همزمان میخواهد ایران را به مفاد آن ملزم نگه دارد؛ البته با تفسیر و اعمال قدرت آمریکایی. این دقیقا مشابه همان کاری است که آمریکا در لبنان انجام داده است؛ یعنی ایفای نقش میانجیگر برای انعقاد یک توافق چارچوب جدید بین رژیم صهیونیستی و دولت لبنان، تا مسیر را به نفع خود هموار سازد.
همسو با ترامپ، مارک روبیو وزیر خارجه آمریکا نیز در پاسخ به دلایل نقض مفاد تفاهم نامه اسلام آباد از سوی کشورش گفت: «در حالی که ما خواهان توافق هستیم، اما به هر قیمتی توافق را نمیخواهیم.» روبیو در ادامه تاکید کرد: «ما میخواهیم اطمینان حاصل کنیم که هیچ بخشی از توافق، به هیچ وجه امنیت و ثبات هیچ کدام از شرکای ما در منطقه خلیج فارس را تضعیف نمیکند.»
با بازخوانی مواضع ترامپ و روبیو در می یابیم که اهدافی آمریکا از ناحیه تفاهم نامه اسلام آباد در موضوع تنگه هرمز دنبال می کرد، متفاوت از مفاد مندرج در بندهای این تفاهم است. بازگشت تنگه به وضعیت قبل جنگ بدون هیچ عایدی برای ایران؛ آن هم ایرانی که از زمان انسداد هرمز همواره از زبان مقامات ارشد خود …
