بدر بالعبید، خبرنگار و کارشناس سعودی فوتبال آسیا، از ادامه بررسی این تورنمنت در AFC خبر داده و مدعی شده جزئیات آن احتمالا در ابتدای سال ۲۰۲۷ اعلام خواهد شد. کنفدراسیون فوتبال آسیا نیز پیش از این اصل راهاندازی مسابقات را تأیید کرده بود و حالا کار روی فرمت، تقویم و ساختار اجرایی آن ادامه دارد.
فوتبال آسیا در سالهای اخیر بارها از فرمولهای موفق فوتبال اروپا الگوبرداری کرده و لیگ ملتها میتواند بزرگترین نمونه این مسیر باشد. تورنمنتی که دیدارهای دوستانه کماهمیت را کاهش میدهد و پنجرههای فیفا را به صحنه مسابقاتی رسمی، امتیازی و پرهیجان میان تیمهای ملی تبدیل میکند.
راهاندازی لیگ ملتهای اروپا، پیدا کردن حریف تدارکاتی قدرتمند را برای تیمهای آسیایی دشوارتر کرده است. تیمهای اروپایی در بیشتر پنجرههای بینالمللی درگیر مسابقات خود هستند و فرصت چندانی برای بازی با تیمهای قارههای دیگر ندارند. در نتیجه قدرتهای آسیایی گاهی ناچار میشوند به مصاف حریفانی بروند که مسابقه با آنها دستاورد فنی قابل توجهی ندارد.
نسخه آسیایی لیگ ملتها میتواند این خلأ را پر کند. ایران، ژاپن، کره جنوبی، استرالیا، عربستان و قطر در بالاترین سطح قرار میگیرند و تیمهای رو به رشدی مانند ازبکستان، اردن و اندونزی نیز فرصت خواهند داشت تواناییهای خود را در فضایی جدیتر محک بزنند. چین هم با برخورداری از بازار بزرگ فوتبال و ورزشگاههای پرتماشاگر میتواند یکی از تیمهای مهم این پروژه باشد.
وسعت جغرافیایی آسیا باعث شده بسیاری از تیمهای ملی این قاره فاصله زیادی با یکدیگر داشته باشند و گاهی سالها مقابل هم بازی نکنند. لیگ ملتها این فاصله را کاهش میدهد و تقابلهای جذابی میسازد که اکنون بیشتر در جام ملتهای آسیا یا مسابقات انتخابی جام جهانی دیده میشوند.
دیدارهای منظم ایران و ژاپن، کره جنوبی و عربستان یا استرالیا و ازبکستان، سالها یکی از خواستههای علاقهمندان فوتبال آسیا بوده است. پیشرفت چشمگیر ژاپن و کره جنوبی در سطح جهانی و ظهور تیمهای جاهطلب، رقابت میان قدرتهای قاره را گستردهتر کرده و دیگر نمیتوان فوتبال ملی آسیا را به چند مدعی قدیمی محدود دانست.
جام ملتهای آسیا هر چهار سال یکبار برگزار میشود و قرعه مسابقات همیشه اجازه شکلگیری فینالهای رویایی را نمیدهد. گاهی دو مدعی بزرگ پیش از مراحل پایانی به یکدیگر میرسند و یکی از آنها زودتر از انتظار حذف میشود. لیگ ملتها فرصت تکرار این مسابقات بزرگ را فراهم میکند تا هواداران برای تماشای تقابل قدرتهای قاره چهار سال منتظر نمانند.
مشوقهای مالی، فروش حق پخش و استفاده از ورزشگاههای بزرگ سراسر آسیا نیز میتواند به جذابیت این تورنمنت اضافه کند. مسابقاتی میان تیمهای مطرح در توکیو، سئول، تهران، ریاض، دوحه و جاکارتا ظرفیت جذب تماشاگران فراوان و ایجاد یک بازار تلویزیونی گسترده را دارد.
در طرح اولیه، هر ۴۷ عضو AFC در چند سطح تقسیم میشوند و تیمها براساس قدرت و رتبه خود با حریفانی نزدیک روبهرو خواهند شد. صعود و سقوط میان سطوح نیز میتواند رقابت را برای تیمهای کوچکتر حفظ کند، هرچند سیدبندی، تعداد گروهها و شیوه برگزاری هنوز به شکل رسمی اعلام نشده است.
احتمال دارد نخستین دوره لیگ ملتهای آسیا پس از جام ملتهای آسیا ۲۰۲۷ عربستان آغاز شود. در صورت اجرای این طرح، تیم ملی ایران به جای دیدارهای دوستانه پراکنده و گاهی کمفایده، برنامهای منظم برای رویارویی با بهترین تیمهای قاره خواهد داشت. اتفاقی که میتواند پنجرههای کمرمق فیفا در آسیا را به شبهایی بزرگ و تماشایی تبدیل کند.
