به گزارش سرویس جهان مشرق ، در روزهای اخیر، رسانههای آمریکایی و غربی به طور گسترده به مشکلات جدی نیروی دریایی ایالات متحده در جنگ با ایران پرداختهاند. این بحران در دو سطح قابل بررسی است: بحران روحی و روانی کارکنان و بحران نگهداری و کاهش توان رزمی تجهیزات. استقرار ناوگان هواپیمابر «آبراهام لینکلن» به نمادی از بنبست نیروی دریایی آمریکا در این جنگ تبدیل شده است.
بحران نیروی انسانی: لینکلن در آستانه فروپاشی
۱. استقرار رکوردشکن و فراتر از حد تحمل
ناو هواپیمابر «آبراهام لینکلن» در نوامبر ۲۰۲۵ از سندیگو حرکت کرد و در ژانویه ۲۰۲۶ برای مشارکت در عملیات «خشم حماسی» و محاصره دریایی علیه ایران به خاورمیانه اعزام شد. تا اواسط اوت ۲۰۲۶، این ناو بیش از ۲۶۰ روز به طور مداوم در دریا بوده و بیش از ۲۵۰ روز است که به بندرگاه نرفته است – که رکوردی بیسابقه در دوران مدرن نیروی دریایی آمریکا محسوب میشود. مأموریت این ناو که قرار بود در ماه مه به پایان برسد، بارها تمدید شده و اکنون پایانی برای آن دیده نمیشود.
۲. شرایط اسفبار زندگی
به گزارش نیویورک تایمز، در ناو لینکلن مشکلاتی از قبیل «دوشهای کپکزده، آب گرم نامنظم، جیرهبندی غذا و صابون، توالتهای خراب، و شیفتهای ۱۲ تا ۱۶ ساعته بدون روزهای استراحت» گزارش شده است. سناتور ریچارد بلومنتال در نامهای به وزیر دفاع هگزست، فهرست مفصلی از «کمبود مایحتاج اولیه، آلودگی آب، مشکلات لولهکشی، وخامت سلامت روان، مخاطرات ایمنی عرشه و اختلال در سیستم پست» را برشمرد.
همسر یکی از خدمه به بیبیسی گفت که همسرش از زمان شروع مأموریت حدود ۲۹ کیلوگرم وزن کم کرده و به دلیل سر و صدای مداوم هواپیماها و لرزش بدنه ناو، به شدت خسته و فرسوده است. همچنین گزارشهایی از خرابی سیستم تأمین آب در مراحل ابتدایی مأموریت وجود دارد که باعث شد خدمه نتوانند دوش بگیرند و لباس بشویند؛ همچنین انسداد توالتها موجب سرریز شدن فاضلاب و باقی ماندن آن بر کف سرویسهای بهداشتی شده است.
۳. بحران سلامت روان و اقدام به خودکشی
تکاندهندهترین گزارشها مربوط به تلاش چند تن از خدمه برای پریدن به دریا و خودکشی است. به گزارش نشریات نظامی مانند نیوی تایمز و استارز اند استرایپس، چندین ملوان به دلیل خستگی مفرط و افت شدید روحیه اقدام به پریدن از …
