پس از اقدام آمریکا در بازداشت نیکلاس مادورو و انتقال وی به نیویورک در ۳ ژانویه، حکومت ونزوئلا ابتدا با مواضعی تند این اقدام را «ربایش» خواند و خواستار آزادی فوری وی شد، اما در پی تهدیدهای صریح دونالد ترامپ رئیسجمهور آمریکا، عقبنشینی تدریجی کاراکاس آغاز شد.
دلسی رودریگز که ابتدا به عنوان رئیسجمهور موقت منصوب شده بود، به سرعت لحن خود را تغییر داد و خواستار همکاری و گفتوگو با واشنگتن شد. این عقبنشینی در نهایت به تسلیم کامل، واگذاری کنترل نفت به آمریکا، تغییر قوانین اقتصادی و آزادی زندانیان آمریکایی انجامید.
در مرحله پایانی و پس از مذاکرات حکومت و مخالفان، موضوع آزادی مادورو و همسرش سیلیا فلورس بهطور کامل از جلسات حذف شد، دیوارنگارهها و تصاویر مادورو از سطح شهرها جمعآوری گردید و رهبری جدید کاراکاس به همراه چهرههایی چون دیوسدادو کابلو تمام تمرکز خود را بر حفظ قدرت و تعامل با واشنگتن معطوف کردند تا مادورو بدون هیچ پشتیبانی سیاسی در دادگاه بروکلین رها شود.
در نخستین ساعات پس از عملیات آمریکا، واکنش رسمی کاراکاس بر مدار مواجهه و پایبندی به مشروعیت مادورو میچرخید.
دلسی رودریگز، معاون وقت رئیسجمهور در حضور تلویزیونی همراه با فرماندهان ارشد، اقدام آمریکا را «ربایش» نامید و خواستار آزادی بیقیدوشرط نیکلاس مادورو و همسرش شد. حتی پس از انتصاب انتصاب قانونی وی به عنوان رئیسجمهور موقت، این اقدام صرفاً گامی اضطراری برای اداره امور کشور در شرایط ویژه توصیف شد، نه آغاز یک دوره جدید سیاسی.
در آن مقطع، مقامهای حکومت تهدید میکردند که حمله آمریکا جنگی ۱۰۰ ساله به پا خواهد کرد و مانع از صادرات حتی یک قطره نفت به ایالات متحده خواهند شد.
عقبنشینی؛ اولتیماتوم ترامپ و چرخش تاکتیکی کاراکاس
پایداری اولیه کاراکاس در برابر فشارهای آمریکا و تهدید به گزینه نظامی مستقیم دوام چندانی نیاورد.
پس از موضعگیریهای اولیه، دونالد ترامپ رئیسجمهور آمریکا در گفتوگو با نشریه آتلانتیک هشدار شدیدی …
