اقتصاد۲۴- اگرچه به گفته فعالان صنعت پتروشیمی، سناریوی خرید ۴۵۰مگاوات برق از ترکیه برای این بخش در شرایط فعلی کنار گذاشته شده، اما استفاده از ظرفیت شبکه منطقهای همچنان بهعنوان یک گزینه مطرح است. بررسی سازوکار تامین فرامرزی برق نشان میدهد تجارت برق میتواند در دورههای اوج مصرف، فشار بر شبکه را کاهش دهد و از توقف تولید جلوگیری کند. کارشناسان معتقدند تحقق این مسیر به توسعه بازار منطقهای، حضور بخش خصوصی و شفافیت در سازوکار قیمتگذاری نیاز دارد. با این حال، هزینه ارزی برق وارداتی و ضعف سرمایهگذاری در صنعت برق، همچنان موانعی جدی برای استفاده از این ظرفیت هستند. در مجموع واردات برق میتواند مکمل شبکه داخلی باشد؛ اما عبور از ناترازی، بدون اصلاح ساختار صنعت برق امکانپذیر نیست. اعلام برنامه وزارت نیرو برای تامین ۴۵۰ مگاوات برق از ترکیه با هدف پوشش نیاز واحدهای پتروشیمی، در هفته گذشته یکی از مهمترین اخبار حوزه انرژی بود. بر اساس اعلام این وزارتخانه، قراردادهای مربوط به این طرح نیز برای شرکتهای پتروشیمی آماده شده بود تا بخشی از نیاز این واحدها از طریق تبادل برق با ترکیه تامین شود. با این حال، پیگیریهای «دنیای اقتصاد» نشان میدهد این سناریو دستکم در مقطع کنونی از دستور کار خارج شده است.
احمد مهدوی ابهری، دبیرکل انجمن صنفی کارفرمایی صنعت پتروشیمی ایران، میگوید کسری برق این صنعت از منابع داخلی جبران شده و در نتیجه، نیازی به استفاده از برق ترکیه وجود ندارد. هرچند این موضوع فعلا پرونده تامین برق پتروشیمیها از مسیر واردات را بسته است، اما همزمان پرسش مهمتری را مطرح میکند؛ «آیا استفاده از ظرفیت تبادل برق با کشورهای همسایه میتواند به راهکاری پایدار برای مدیریت ناترازی انرژی در صنایع بزرگ تبدیل شود؟» پرسشی که پاسخ به آن، میتواند جایگاه واردات برق را در کنار توسعه ظرفیت تولید داخلی و مدیریت مصرف در سیاست انرژی کشور مشخص کند. ابزار وارداتی مدیریت ناترازی
کمبود برق در ایران دیگر یک پدیده مقطعی نیست و طی سالهای اخیر به یکی از مهمترین موانع فعالیت صنایع تبدیل شده است. رشد مصرف، فرسودگی بخشی از نیروگاهها، محدودیت سرمایهگذاری در توسعه ظرفیت تولید، کاهش منابع آبی و وابستگی بالای نیروگاههای حرارتی به گاز طبیعی، موجب شده است در فصلهای اوج مصرف، فاصله …
