به گزارش تجارت نیوز، اهمیت تحولات ایران برای بازار جهانی فولاد از اندازه تولید کشور آغاز میشود. بر اساس آمار World Steel Association، ایران در سال ۲۰۲۵ با تولید ۳۱.۸ میلیون تن فولاد خام، دهمین فولادساز بزرگ جهان بود. تولید فولاد ایران در همان سال ۱.۴ درصد افزایش یافت و به این ترتیب، ایران پس از ترکیه، یکی از مهمترین تولیدکنندگان فولاد منطقه خاورمیانه محسوب میشد.
اما جنگ ساختار این صنعت را هدف قرار داد. در ۲۷ مارس، حملات آمریکا و اسرائیل به دو مجموعه بزرگ فولادی ایران، یعنی فولاد مبارکه در اصفهان و فولاد خوزستان در اهواز، آسیب وارد کرد. فولاد خوزستان پس از حمله مجبور به توقف فعالیت شد، در حالی که در فولاد مبارکه آسیب به پست برق و یکی از خطوط تولید گزارش شد، اما فعالیت کارخانه بهطور کامل متوقف نشد.
اهمیت این حملات صرفاً به ظرفیت از دسترفته محدود نیست. فولاد مبارکه نقش مهمی در تولید محصولات تخت و تأمین صنایع پاییندستی ایران دارد، در حالی که فولاد خوزستان یکی از بازیگران اصلی تولید و صادرات محصولات نیمهنهایی مانند بیلت و اسلب است. بنابراین حمله به این دو مجموعه همزمان دو سمت بازار را تحت فشار قرار داده است: فولاد مورد نیاز صنایع داخلی و فولاد صادراتی ایران. ظرفیت خاموش
برآوردهای منتشرشده در اواخر آوریل نشان میداد که حدود ۱۰ میلیون تن از ظرفیت سالانه فولاد ایران، معادل ۲۵ تا ۳۰ درصد کل ظرفیت تولید کشور، از مدار خارج شده است. این رقم، اگرچه الزاماً به معنای نابودی دائمی این ظرفیت نیست، اما شدت شوک واردشده به صنعت فولاد ایران را نشان میدهد.
مساله مهمتر، زمان بازگشت ظرفیتهاست. در مورد فولاد خوزستان، مقامهای این شرکت از نیاز به ۶ تا ۱۲ ماه برای بازسازی و بازگشت کامل عملیات پس از آسیبهای واردشده خبر دادهاند. بنابراین حتی با وجود کاهش شدت درگیریها، بازار نباید انتظار داشته باشد که عرضه فولاد ایران بلافاصله به وضعیت قبل از جنگ بازگردد.
این مساله برای بازار جهانی محصولات نیمهنهایی اهمیت ویژهای دارد؛ زیرا ایران یکی از تأمینکنندگان مهم بیلت و اسلب در منطقه بوده است. به همین دلیل Fastmarkets در ۶ مارس، در پی تشدید جنگ و از بین رفتن دسترسی کافی به دادههای معاملاتی، انتشار ارزیابی قیمت صادراتی بیلت و اسلب ایران را به حالت تعلیق درآورد؛ …
