به گزارش تجارت نیوز، پشت داستان لیونل مسی، فقط استعداد فوتبالی قرار ندارد. مجموعهای از تصمیمهای خانوادگی، پزشکی، ورزشی و اقتصادی در کنار یکدیگر قرار گرفت تا این استعداد بتواند به بالاترین سطح فوتبال جهان برسد و در ادامه، به یک دارایی اقتصادی چندصد میلیون دلاری تبدیل شود.
نخستین حلقه این زنجیره، خانواده مسی بود؛ خانوادهای که در سالهای ابتدایی زندگی او با یک مسئله جدی مواجه شد: ادامه درمان کودکی که هنوز هیچ تضمینی برای تبدیل شدنش به یک ستاره بزرگ فوتبال وجود نداشت. اولین سرمایهگذاری؛ وقتی مسی هنوز «مسی» نبود
لیونل مسی در کودکی با کمبود هورمون رشد مواجه شد و برای ادامه رشد طبیعی به درمان نیاز داشت. هزینه این درمان برای خانواده قابل توجه بود و باشگاههای آرژانتینی نیز حاضر نبودند تمام هزینههای مورد نیاز را تقبل کنند.
در چنین شرایطی، خانواده مسی تصمیم گرفتند برای حفظ آینده فوتبالی او راهی اسپانیا شوند. مسی در ۱۳سالگی به بارسلونا رفت و باشگاه کاتالان در نهایت پذیرفت هزینه درمان او را برعهده بگیرد.
از منظر اقتصاد ورزش، این تصمیم را میتوان نمونهای از سرمایهگذاری روی استعداد دانست؛ سرمایهگذاریای که در زمان انجام آن، بازدهی آن به هیچ وجه قابل پیشبینی نبود. بارسلونا در سال ۲۰۰۰ روی یک کودک ۱۳ساله سرمایهگذاری کرد؛ نه روی ستارهای که امروز همه جهان او را میشناسند.
حتی سند اولیه این توافق نیز بعدها به یک دارایی اقتصادی تبدیل شد. کارلس رکساچ، مدیر ورزشی وقت بارسلونا، تعهد اولیه باشگاه برای جذب مسی را روی یک دستمال نوشت. این دستمال در سال ۲۰۲۴ در حراجی به قیمت ۷۶۲ هزار و ۴۰۰ پوند، معادل حدود ۹۶۹ هزار دلار، فروخته شد؛ اتفاقی که بهخوبی نشان میدهد یک تصمیم ورزشی چگونه میتواند سالها بعد ارزش اقتصادی پیدا کند. خورخه؛ از پدر یک کودک تا مدیر یک دارایی ورزشی
در این میان، نقش خورخه مسی نیز از منظر اقتصاد ورزش قابل توجه است. او فقط پدری نبود که فرزندش را برای ادامه مسیر فوتبال به اسپانیا برد. خورخه در سالهای بعد به نماینده و مدیر تجاری پسرش تبدیل شد و در مذاکرات حرفهای او نقش مهمی داشت. رویترز نیز در گزارش مربوط به درگذشت خورخه، از او به عنوان یکی از چهرههای مهم زندگی و حرفه مسی و نماینده او در بخش مهمی از دوران فوتبالش یاد کرده است.
با …
