به گزارش تجارت نیوز، صبح امروز مشهد، حال و هوای دیگر داشت؛ نه یک سوگ، که سهگانهای از غربت در هم تنیده بود. شهری که این روزها میزبان انبوهی از دلدادگان اهل بیت(ع) است، با طلوع آفتاب، شاهد موج عظیم انسانی بود که از هر سو، خود را به حرم مطهر رضوی میرساندند. پیاده، سواره، خسته از راهی طولانی، اما مصمم در مسیر عشق؛ گویی زمین و زمان در این شهر، یکصدا «یا رسولالله(ص)»، «یا حسن(ع)», «یا حسین(ع)» و «یا رضا(ع)» گفتهاند.
امروز، روزی است که سه نور آسمانی در تاریخ اسلام، در سه برهه، مظلومانه به شهادت رسیدند؛ پیامبر مهربانیها(ص) که در بستر رحلت، غربت امت را با چشم دید، امام حسن مجتبی(ع) که با زهر کینه، مظلومانه به شهادت رسید و امام رضا(ع) که در غربت خراسان، جام شهادت را سرکشید و حالا مشهد، در روزی که یادآور هر سه مصیبت است، سیاهپوشتر از همیشه شده است.
از میدان شهدا تا دروازههای حرم، هر قدم جای پای عاشقی است. موکبها از ساعات اولیه روز، سفرههای کریمانه خود را پهن کردهاند و زائرانی را که از راههای دور و نزدیک رسیدهاند، با چای و شربت و غذای گرم پذیرایی میکنند. اما در میان این صفوف به هم فشرده، چهرههایی دیده میشود که نهانیتر از همیشه، غم را در چشمان خود جای دادهاند. هیئتهای عزاداری از شهرها و روستاهای مختلف، حتی از استانهای همجوار و دوردست، اینک در کنار مضجع شریف گرد آمدهاند تا به امام خراسان، تسلیتگوی شهادت جد بزرگوارش، رسول خدا (ص) و نیز شهادت عموی بزرگوارشان، امام حسن مجتبی (ع) باشند.
در گوشهای از صحن، پیرمردی خسته از راه، چوبدستی به دست، گامهای سست اما پرصلابت برمیدارد و هر چند قدم میایستد و نگاهی به گنبد طلایی میاندازد؛ گویی با خود زمزمه میکند: «ای غریبترین غریب، تو را به حق جدت که در مدینه تنها ماند و عمویت که در کوفه مسموم شد، نگاهت را از ما دریغ مکن.
زنی میان ازدحام، سر فرزند خردسالش را بر دامن گرفته و در سایه دیوار حرم، لحظهای چشم بر هم نهاده تا از شدت خستگی، نفس تازه کند. پرچمهای سیاه و سرخ عزا، این بار بیش از هر سال، در دستان زائران خودنمایی میکند؛ پرچمهایی که گاهی شعار «لبیک یا رسولالله» بر دلشان …
