مهرداد خدیر در عصر ایران نوشت: حث خدمت سربازی علیرضا بیرانوند دروازهبان تیم ملی فوتبال ایران و در حال حاضر باشگاه تراکتور دوباره تازه شده و حسب اعلام سازمان نظاموظیفه دوران معافیت تحصیلی او اول مهرماه تمام و سرباز محسوب میشود و اگر رایزنیها و تبصرهها نتیجه ندهد نمیتواند تیم تراکتور را همراهی کند.
دربارۀ واکنشها به این خبر و خود خبر نکاتی را میتوان یادآور شد:
۱. برخی بر این باورند که خدمت سربازی استثنابردار نیست و او هم باید مثل بقیه به خدمت برود. این نکته درست است اما اگر در اعزام سربازان عدالت وجود دارد و مُر قانون اجرا میشود چرا این بچههای مظلوم که در مرز سیستان و بلوچستان با پاکستان به دست جیشالعدل کشته میشوند هیچیک اهل شهرهای بزرگ نیستند و به روستاهای دورافتاده تعلق دارند؟ خود این نشان نمیدهد سربازی هم بیاستثنا باشد تقسیم و محل خدمت استثنابردار است؟
۲. واکنشها به ضرورت خدمت رفتن علیرضا بیرانوند از یک جنس نیست. گروهی به خاطر رفتار او با پرسپولیس شاکیاند و هواداران نقش او در تراکتور را مهم میدانند. برخی به خاطر تمجید او از قلعهنویی بعد از جام جهانی و واکنش طنزآمیز کریم باقری و علی دایی در برنامۀ عادل فردوسیپور با او مشکل دارند.
۳. از زاویهای دیگر این بحث هم مطرح میشود اگر به اعضای تیمهای ملی امتیازاتی تعلق میگیرد چرا معافیت سربازی شامل او نشده؟ اجازۀ وارد کردن خودرو بدون تعرفه و پاداشهای کلان مهمتر است یا معافیت سربازی؟
۴. بخشی از ابتذال و انحطاط نظام آموزش عالی در سالهای اخیر به خاطر افت کیفی واحدهای دانشگاهی دور از استاندارد و تحصیل پسرانی به انگیزۀ برخورداری از معافیت تحصیلی است. اگر همین حالا به بیرانوند معافیت خدمت سربازی داده شود از این حیث خوب است که او به صرافت آزمون دکتری نیفتد چون وهن دانش است. من بعید میدانم علیرضا بیرانوند از عهده نوشتن یک متن بدون غلط فارسی برآید و مدارک دانشگاهی او وهن مدارک و مدارج بچههای درسخوان است. او جز دروازهبانی تخصص و مهارتی ندارد و این هم کم مهارتی نیست که اگر بود به خاطر آن سالانه دهها میلیارد تومان دستمزد نمیگرفت.
سابق بر این تا بازیکن سرباز میشد سر از یک تیم نظامی درمیآورد و مشهورتر از همه پاس بود و در …
