به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از گاردین، این مستند که شباهت زیادی به یک اثر هنری مدرن دارد، بدون استفاده از روایتهای سنتی یا کارشناسان استودیویی، با ترکیب اسناد محرمانه وزارت انرژی آمریکا، تصاویر آرشیوی تکاندهنده و صداهای ضبطشده از طبیعت و آیینهای محلی، بیننده را وادار به بازاندیشی در قبال میراث مرگبار فناوری هستهای میکند.
اگرچه انرژی هستهای در دهههای گذشته به عنوان راهی برای فرار از سوختهای فسیلی و نمادی از رفاه نامحدود تبلیغ میشد، اما همیشه یک سوال بزرگ و بیپاسخ را به همراه داشت: با کوه عظیمی از زبالههای فوقالعاده سمی چه باید کرد؟
مستند کارتر به دوره تصویب قانون سیاست زبالههای هستهای در سال ۱۹۸۲ بازمیگردد؛ زمانی که دولت فدرال چندین جامعهی روستایی و کمجمعیت را در سراسر آمریکا هدف قرار داد تا از میان آنها، میزبان دائمی بیش از ۹۰ هزار تن زبالهی هستهای با قابلیت ماندگاری دههزارساله باشد.
پس از دههها چالش حقوقی، کشمکشهای سیاسی و اعتراضات گسترده، در نهایت کوه یوکا در ایالت نوادا به عنوان محل دفن انتخاب شد. با این حال، این تصمیم با مقاومت شدید فعالان مدنی، سیاستمدارانی چون هنری رید و بهویژه جوامع بومی روبهرو شد.
مدافعان حقوق بومیان استدلال میکنند که تعیین این منطقه به عنوان انبار زباله هستهای، نقض آشکار معاهدات دولت ایالات متحده با قبیله شوشونی غربی است. «ایان زابارته»، …
