به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از Discover Food، محققان با کنترل دقیق نور مورد استفاده برای رشد جلبک ها، بر یک مشکل بزرگ با اسپیرولینا معمولی غلبه کرده اند که عمدتا حاوی نوعی B۱۲ است که بدن انسان نمی تواند از آن استفاده کند. سیستم کربن خنثی می تواند منبع پایدارتری از ویتامین ضروری را فراهم کند.
پژوهشگرانی از ایسلند، دانمارک و اتریش با استفاده از بیوتکنولوژی پیشرفته و شرایط نوری با دقت کنترل شده، زیست توده اسپیرولینای غنی از کربن و غنی از مواد مغذی حاوی ویتامین B۱۲ فعال تولید کردند. به گفته محققان، این اولین بار است که ویتامین B۱۲ فعال بیولوژیکی در اسپیرولینا گزارش شده است.
مشکل جهانی ویتامین B۱۲
ویتامین B۱۲ یک ریز مغذی ضروری است که در چندین فرآیند حیاتی در بدن از جمله تشکیل گلبول های قرمز خون و عملکرد طبیعی سیستم عصبی نقش دارد. تخمین زده می شود که بیش از یک میلیارد نفر در سراسر جهان سطوح پایینی از این ویتامین دارند.
برای بسیاری از مردم، گوشت و محصولات لبنی منابع غذایی مهم B۱۲ هستند. میزان مصرف توصیه شده توسط محققان ۲.۴ میکروگرم در روز است. با این حال، تولید غذاهای حیوانی در مقیاس مورد نیاز برای پاسخگویی به تقاضای جهانی هزینههای زیستمحیطی را نیز به همراه دارد که باعث علاقه به جایگزینهای پایدارتر شده است.
جلبک سبز آبی اسپیرولینا (Arthrospira platensis) اغلب به عنوان یکی از این گزینه ها تبلیغ می شود زیرا مواد مغذی آن متراکم است و می تواند با ردپای محیطی نسبتاً کمی کشت شود. اما یک مانع بزرگ وجود داشته است.
اسپیرولینا سنتی حاوی مقدار زیادی از B۱۲ خود به شکل شبه ویتامین B۱۲ است. اگرچه از نظر شیمیایی شبیه به ویتامین مورد نیاز انسان است، اما این فرم برای افراد در دسترس زیستی نیست، به این معنی که بدن نمی تواند به طور موثر از آن استفاده کند. این محدودیت مانع از آن شده است که اسپیرولینا معمولی به عنوان یک جایگزین قابل اعتماد برای ویتامین B۱۲ حیوانی عمل کند.
برای رفع این مشکل، پژوهشگران یک مطالعه اکتشافی روی یک پلت فرم بیوتکنولوژی توسعه یافته توسط VAXA Technologies در ایسلند انجام دادند. آنها طراحی مهندسی سیستم، ورودیهای آن (مانند انرژی) و ترکیب تغذیهای زیست تودهای که تولید میکرد را بررسی کردند. …
