ورود به یکی حساسترین برههها در مناسبات میان تهران و واشنگتن، تحولات جاری و چشمانداز اقتصادی و سیاسی ایران را بار دیگر در صدر اخبار و تحلیلهای رسانههای بینالمللی و منطقهای قرار داده است.
در شرایطی که کاخ سفید از اجرای گستره تازهای از تحریمهای بیسابقه مالی و تجاری تحت عنوان متوقفسازی آخرین شریانهای مالی خبر میدهد، جریانی عمیقتر و نگرانکنندهتر در لایههای داخلی و بینالمللی اقتصاد در حال شکلگیری است؛ مسابقهای نابرابر میان فشار اقتصادی خارجی و پدیدهای نوظهور که از دل راهحلهای غیرشفاف مقابله با تحریم، یعنی عملکرد شبکههای غیررسمی و تراستیها سر برآورده است.
تحلیل جدیدترین مواضع رسانههای غربی، شرقی و اندیشکدههای معتبر اقتصادی نشان میدهد که مسئله واشنگتن در مرحله جدید، نه صرفاً اعمال تحریمهای انفرادی بر افراد یا نهادها، بلکه انزوای کامل اقتصاد ایران از طریق قطع تمام مجاری خودکار صرافیهای دیجیتال، ناوگانهای سایه و تراکنشهای جانبی متصل به خریداران عمده انرژی است. با این حال، تحلیلگران اقتصادی هشدار میدهند که بزرگترین تهدید در دل این کارزار تحریمی، نه صرفاً فشارهای خارجی، بلکه آسیبپذیریهای ساختاری ناشی از دور زدن تحریمها و میدان دادن به کاسبان غیرپاسخگو است. موج جدید تحریمها از کجا شروع شد؟
فشار اقتصادی تازه آمریکا علیه ایران در ماههای اخیر بهتدریج از تحریم افراد و شرکتهای مشخص به سمت هدف قرار دادن شبکههای مالی و تجاری مرتبط با تهران حرکت کرده است. وزارت خزانهداری آمریکا در ۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۵ بیش از ۵۰ فرد، شرکت و کشتی مرتبط با درآمدهای نفتی و پتروشیمی ایران را تحریم کرد و در همان مقطع بر نقش صرافیها و شبکههای انتقال ارز در دور زدن تحریمها تمرکز داشت.
این روند در حوزه داراییهای دیجیتال نیز ادامه یافت. وزارت خزانهداری آمریکا در ۱۲ خرداد نوبیتکس، بزرگترین صرافی رمزارزی ایران، و چند صرافی دیگر را هدف تحریم قرار داد و مدعی شد این شبکهها برای انتقال پول و دور زدن تحریمها مورد استفاده قرار میگیرند.
در ۲۳ تیر نیز دامنه فشار به شبکههای کشتیرانی، شرکتهای پوششی و صرافیهای خارج از ایران گسترش یافت. آمریکا در این مرحله بیش از ۵۰ فرد، شرکت و کشتی مرتبط با شبکه کشتیرانی و صادرات نفت ایران را هدف …
